Super Lemon Haze

Super Lemon Haze ma jeden fakt powtarzany wszędzie: dwa lata z rzędu wygrała amsterdamski konkurs w kategorii sativa. Połowa tego zdania jest prawdziwa. Odmiana rzeczywiście wygrała konkurs dwa razy pod rząd — ale w kategorii sativa nie wygrała ani razu. Wynika to z archiwum konkursu i z listy nagród samego hodowcy.

Super Lemon Haze w skrócie

Dwa pierwsze miejsca i żadnej wygranej we własnej kategorii

Amsterdamski konkurs miał wtedy budowę dwupoziomową. Osobno przyznawano nagrody w kategoriach, osobno nagrodę główną za najlepszy susz.

W 2008 roku nagrodę główną dostała Super Lemon Haze. W kategorii sativa podium wyglądało jednak inaczej.

Reklama

Wygrała tam Utopia Haze z hodowli Barney’s Farm. Druga była Delahaze, trzecia Integrity. Super Lemon Haze nie znalazła się w tej trójce wcale.

W 2009 roku powtórzyła się ta sama sytuacja. Nagroda główna znów przypadła Super Lemon Haze.

W kategorii sativa odmiana zajęła tym razem drugie miejsce. Pierwsze przypadło pozycji o nazwie Ceres Hilton, trzecie — The Purps.

Rok później historia się powtórzyła w łagodniejszej wersji. W 2010 roku znów było drugie miejsce w kategorii sativa.

Najciekawsze jest to, że rozbieżność siedzi u samego hodowcy. Jego strona z archiwum nagród wymienia oba wyniki z 2009 roku obok siebie: pierwsze miejsce ogólne i drugie w kategorii.

Strona sklepowa tej samej firmy podaje krócej: „pierwsze miejsce w 2008, pierwsze w 2009”. I to ten skrót rozszedł się po opisach handlowych na całym świecie.

Nie jest to zarzut. To pokazuje, jak powstaje fakt encyklopedyczny — przez skrócenie, które po drodze gubi kategorię.

Koniec lat dziewięćdziesiątych czy koniec dwutysięcznych

Data powstania też jest sporna, i to o całą dekadę.

Jedna encyklopedia podaje, że odmianę stworzył Franco Loja pod koniec lat dziewięćdziesiątych. Sklep hodowcy pisze o końcu lat dwutysięcznych.

Za drugą wersją stoi prosty argument. Rodzic tej odmiany, Lemon Skunk, zdobył pierwszą nagrodę dopiero w 2006 roku.

Krzyżówka wykonana z rodzicem, który wtedy jeszcze nie był rozpoznawalny, jest możliwa. Data z lat dziewięćdziesiątych jest jednak trudna do obrony.

Rodzic, do którego przyznają się dwie hodowle

Rodowód podaje się zgodnie: Lemon Skunk skrzyżowana z Super Silver Haze. Kłopot jest z pierwszym członem.

Do autorstwa Lemon Skunk przyznają się dwie amsterdamskie hodowle. Podają przy tym dwa różne rodowody.

Pierwsza wersja mówi o dwóch roślinach skunkowych wybranych pod kątem cytrynowego zapachu. Matka miała być trzymana w Las Vegas przez ponad dwadzieścia lat, ojciec — wybrany w Holandii.

Druga wersja, zapisana w bazie odmian pod nazwiskiem hodowcy Super Lemon Haze, brzmi zupełnie inaczej. Podaje krzyżówkę pierwotnego Skunka z linią Citral, prawdopodobnie pochodzącą z pakistańskiego Chitralu.

Pierwszą wersję podaje ta sama amsterdamska hodowla, która wypuściła LA Confidential. To jedna z tych sytuacji, w których dwie konkurencyjne firmy opisują ten sam materiał wyjściowy inaczej.

Druga strona rodowodu jest za to bezsporna. Super Silver Haze łączy linię Haze ze Skunkiem i Northern Lights.

Trzy zestawienia zapachowe, trzy różne czołówki

Kolejność związków zapachowych zależy od tego, kto ją podaje.

Duży serwis odmianowy stawia na czele terpinolen. To świeży, żywiczny zapach znany z jałowca i drzewa herbacianego.

Sam hodowca podaje inną kolejność. Na pierwszym miejscu wymienia kariofilen, ten sam związek, który daje ostrość czarnemu pieprzowi, a dopiero po nim limonen o zapachu skórki cytryny.

Trzecie zestawienie odwraca to jeszcze raz. Na czele stawia limonen i terpinolen, a kariofilen spycha do drugiego szeregu, obok mircenu znanego z chmielu i tymianku.

Wniosek jest ten sam we wszystkich trzech. Cytrynowa nuta, od której odmiana wzięła nazwę, nigdy nie pochodzi od terpenu stojącego na czele w każdym oznaczeniu.

Cytryna, zioło, cukierek

Opisy zapachu są zgodniejsze niż tabele.

Przy otwarciu pojemnika najwyraźniejsza jest ostra cytryna z akcentem limonki. Po rozkruszeniu materiału dochodzi ziołowe tło i lekka kwaśność.

Ostrość cytrusowa ustępuje wtedy słodyczy przypominającej cukierki cytrynowe. Na końcu zostaje nuta korzenna.

Warto wiedzieć, że ta cecha jest nietrwała. Lekkie związki cytrusowe ulatniają się szybciej niż ziołowe, więc starszy materiał tej samej linii pachnie bardziej ziołowo.

Liczby, które nie chcą się zgodzić

Deklaracje rozjeżdżają się przy każdej wielkości.

Zawartość THC podawana jest jako 19%, 22,9% albo 26,33%. Ostatnią liczbę podaje hodowca, pierwszą — serwis zbierający oznaczenia rynkowe.

Kwitnienie bywa podawane jako siedem do dziewięciu tygodni, dziewięć do dziesięciu, dziesięć albo dziesięć do dwunastu. To różnica pięciu tygodni.

Plon w pomieszczeniu opisywany jest jako 450–550, do 700 albo do 800 gramów na metr kwadratowy.

Wyjaśnienie tego rozrzutu jest jedno i podają je sami uprawiający. W tej linii występuje sześć lub siedem różnych fenotypów.

Fenotyp to konkretny wygląd rośliny wyrosłej z nasiona — z jednej partii nasion potrafią wyrosnąć rośliny wyraźnie różne. Tutaj jedne są niskie i zbite, inne wysokie i luźne, a kwitnienie zamyka się między 58 a 67 dniem.

Deklaracja producenta jest więc uśrednieniem kilku roślin. Nie opisuje żadnej z nich dokładnie.

Budowa rośliny

Pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetka rośliny, jest wyraźnie wydłużony. Na otwartej przestrzeni roślina dochodzi do niemal trzech metrów.

Międzywęźla, czyli odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi, są długie. Kwiatostany układają się przez to luźno wzdłuż pędu.

Barwa jest jasnozielona, a pokrycie żywicznymi włoskami gęste. Znamiona, czyli cienkie włoski wyrastające z kwiatów i łapiące pyłek, wybarwiają się na jaskrawą pomarańcz.

Kwiatostany bywają wieżyczkowate. Oś kwiatostanu wydłuża się wtedy dalej, zamiast zakończyć wzrost, i wytwarza kolejne piętra kwiatów.

Nie mylić z Lemon Haze

To dwie osobne pozycje i mylone są nagminnie.

Lemon Haze nie ma jednego autora. Nazwy używa co najmniej kilka banków nasion, każdy dla własnego materiału.

Super Lemon Haze ma znanego hodowcę, zapisany rodowód i udokumentowane wyniki konkursowe. Lemon Haze własnych nagród nie ma.

W polskojęzycznych opisach nagrody Super Lemon Haze bywają przypisywane zwykłej Lemon Haze. To skrót myślowy, a nie fakt.

Co raportują użytkownicy

Poniższe nie jest naszą oceną. To zestawienie relacji z serwisu, w którym odmianę oceniło ponad dwa i pół tysiąca osób.

Najczęściej powtarzają się trzy określenia: energia, skupienie i podniesienie nastroju. Z tego powodu odmiana bywa opisywana jako dzienna.

Nie wszyscy piszą to samo. Część relacji opisuje odczucie zrównoważone między warstwą fizyczną a umysłową, więc reakcje bywają indywidualne.

Te opisy trzeba czytać z zastrzeżeniem. Pochodzą od osób, które same zgłosiły wrażenia, więc nie są badaniem. Nie ma badań klinicznych, które by je potwierdzały.

Dochodzi do tego problem fenotypów. Sześć różnych roślin z jednej partii nasion to sześć różnych doświadczeń opisywanych pod jedną nazwą.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa wymienia również skutki nieprzyjemne. W tej odmianie na pierwszym miejscu wśród nich stoi niepokój.

To rzadkie. W większości takich zestawień pierwsze miejsca zajmuje suchość w ustach i suchość oczu.

Tutaj obie te pozycje są dalej. Niepokój bywa więc zgłaszany częściej niż w innych odmianach z tej rodziny.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC. Deklaracje dla tej odmiany sięgają dwudziestu sześciu procent.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Wyniki konkursowe podajemy za archiwum konkursu i za listą nagród opublikowaną przez hodowcę. Obie te listy są zgodne, natomiast rozchodzą się z opisami handlowymi.

Rodowód linii Lemon Skunk jest sporny między dwiema hodowlami i żadna nie publikuje dokumentacji. Wersja z materiałem z Las Vegas pochodzi z opisu jednej z nich.

Deklaracje co do THC, kwitnienia i plonu są rozbieżne, więc podajemy zakresy. Liczba fenotypów pochodzi ze zgłoszeń uprawiających, nie z badania.

Opisy odczuć pochodzą z relacji zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, nie jako ustalenie.