Hawaiian

Hawaiian to nie jedna odmiana, lecz zbiorcza nazwa populacji miejscowych z Wysp Hawajskich — puli, z której wywodzi się Maui Wowie i hawajski rodzic Pineapple Express. Wyróżnia ją położenie: archipelag leży w okolicach dwudziestego równoleżnika, a nie na równiku, i te kilkanaście stopni szerokości zdecydowały, że materiał wyspiarski wszedł do kalifornijskiej hodowli lat 60. i 70. łatwiej niż linie równikowe.

Hawaiian w pigułce

Wyspy, a nie równik — i co z tego wynikło dla hodowli

Hawaje nie leżą na równiku. Archipelag rozciąga się między 19 a 22 stopniem szerokości północnej — kilkanaście stopni dalej niż klasyczne pule równikowe: kolumbijska, południowoindyjska czy kambodżańska. Konsekwencja jest astronomiczna: nad równikiem długość dnia jest przez cały rok praktycznie stała, a na dwudziestym równoleżniku waha się o blisko dwie i pół godziny. Populacje wyspiarskie mają więc utrwaloną reakcję na skracanie się dnia — cechę, której liniom równikowym nie było gdzie nabyć. Materiał znad równika przeniesiony w strefę umiarkowaną zachowuje się tak, jakby czekał na sygnał, który nie nadchodzi; hawajski go rozpoznaje.

Druga różnica to jednorodność — a raczej jej brak. Na wyspie Hawai’i sąsiadują strefy klimatyczne od suchej Kony po nawietrzne stoki nad Hilo, jedno z najbardziej deszczowych miejsc Stanów Zjednoczonych. Pula opisywana jednym słowem jest przez to zróżnicowana bardziej, niż sugeruje nazwa — stąd krążące równolegle nazwy dystryktów: Kona Gold, Puna Butter, Kauai Electric i Maui Wowie.

Trzecia to wiek. Konopie nie są na Hawajach rośliną rodzimą, a relacje umieszczają ich sprowadzenie najwcześniej w XIX wieku. Pula miała więc na adaptację najwyżej kilkadziesiąt pokoleń roślin, podczas gdy materiał indyjski, tajski czy afrykański kształtował się przez stulecia — część opracowań nazywa ją dlatego populacją zadomowioną, a nie landrace’em w ścisłym sensie.

Droga na kontynent też była inna. Hawaje stały się pięćdziesiątym stanem w 1959 roku, a połączenia z Zachodnim Wybrzeżem gęstniały przez całą następną dekadę. Materiał szedł tą trasą inaczej niż meksykański, opisany osobno przy haśle Mexican: nie w tonach prasowanego suszu, lecz w garściach nasion wożonych osobiście. Trafiał przez to od razu do rąk selekcjonerów — rzadki i słodko-owocowy tam, gdzie pula meksykańska była wszechobecna i ziemista.

Populacja bez rodziców, za to z licznym potomstwem

Rodziców w rozumieniu hodowlanym tu nie ma: to populacja, nie krzyżówka. Skąd wzięli się jej przodkowie, źródła się nie zgadzają — wskazuje się drogę przez porty Zachodniego Wybrzeża albo azjatycką, wraz z pracownikami plantacji trzciny cukrowej.

Ślad hawajski w późniejszych rodowodach jest dobrze widoczny:

• Pineapple Express — Trainwreck × Hawaiian; to hawajski rodzic wnosi tropikalną nutę,
• Amnesia Haze — obok Haze wchodzą tu landrace’y jamajski, laotański i hawajski,
• Lavender — w materiałach hodowcy figuruje połączenie Afghani z Hawaiian,
• NYC Diesel i Rockstar — przez linie opisywane jako afgańsko-hawajskie.

Osobną kategorią są oznaczenia z „Hawaiian” w pierwszym członie — Hawaiian Haze, Hawaiian Dream, Hawaiian Snow. To krzyżówki konkretnych banków nasion, nie pula wyjściowa. Podział na indicę i sativę opisuje pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki wpływa ona na organizm.

Limonen z mircenem i liczby spoza polskiego obrotu

Oznaczenia hodowców spoza polskiego rynku mieszczą THC w Hawaiian zwykle w przedziale 15–20%, przy CBD poniżej 1%. To wartości typowe dla puli, nie pomiar partii — polski obrót apteczny prowadzi własne oznaczenia dla każdej serii.

W profilu prowadzi zwykle limonen — związek o zapachu cytrusowym, ten sam, który buduje woń skórki cytryny. Towarzyszą mu mircen (ziemisty, lekko piżmowy, obecny w chmielu i tymianku), pinen o zapachu igliwia sosny oraz ocymen, słodko-ziołowy, znany z bazylii.

Cytrus bez skunkowej ostrości

Profil jest jasny i — co podkreślają opisy z obiegu — powściągliwy. Przy otwarciu pojemnika wyczuwalna jest słodycz z cytrusowym otwarciem, bez ostrości linii skunkowych. Po rozkruszeniu pąka cytrusowość się wyostrza, a pod nią ujawnia się warstwa kwiatowo-ziołowa z tropikalnym tłem. W parze z waporyzatora utrzymuje się słodka nuta owocowa, bez ziemistego spodu typowego dla współczesnych hybryd.

Zbite kwiatostany wbrew równikowemu pokrojowi

Pokrój jest typowo sativowy — wydłużony, o długich międzywęźlach i wąskich listkach. Pąki bywają opisywane jako duże i stosunkowo zbite, co jest o tyle nietypowe, że linie równikowe dają zwykle kwiatostany luźne; pod gęstą siatką rdzawopomarańczowych znamion widać jasnozielone tkanki okrywowe.

Jedno oznaczenie, wiele roślin — pytania o Hawaiian

Czy Hawaiian to jedna odmiana?

Nie. To nazwa zbiorcza dla populacji z Wysp Hawajskich, obejmująca materiał z różnych wysp i dystryktów. Dwa oznaczenia „Hawaiian” od różnych dostawców mogą opisywać wyraźnie różne rośliny. W obiegu spotyka się też zapis błędny Hawaian.

Czym Hawaiian różni się od Maui Wowie?

Zakresem nazwy. Maui Wowie to określenie z jednej wyspy, znane od lat 60.; Hawaiian obejmuje całą pulę archipelagu.

Które znane odmiany mają Hawaiian w rodowodzie?

Najczęściej wymieniane to Pineapple Express, Amnesia Haze, NYC Diesel i Lavender.

Nota redakcyjna

Pochodzenie puli hawajskiej opiera się na relacjach, nie na dokumentacji — data i droga sprowadzenia konopi na archipelag pozostają sporne. W rodowodach, w których wymienia się „Hawaiian”, nazwa oznacza czasem pulę wyspiarską ogólnie, a nie konkretną linię; materiał sprzedawany dziś pod tym oznaczeniem to zwykle selekcja nawiązująca do puli. Zawartości kannabinoidów pochodzą z rynków spoza Polski i opisują linię, nie partię.

Zestawienie ma charakter informacyjny i encyklopedyczny. Nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania. Medyczna marihuana jest w Polsce dostępna wyłącznie na receptę, a o doborze produktu decyduje lekarz prowadzący.