Royal Kush

Royal Kush to nazwa, pod którą sprzedaje się dziś dwie różne rośliny. Nie chodzi o odcienie tej samej linii ani o spór o pierwszeństwo. Rodowody obu wersji nie mają ze sobą wspólnego ani jednego przodka.

Royal Kush w skrócie

Dwie rośliny, jedna nazwa

Wersja pierwsza pochodzi z brytyjskiego G13 Labs. Jej rodowód zapisano jako Afghani razy Skunk #1. Sprzedaje się ją wyłącznie jako nasiona feminizowane, z których wyrastają tylko rośliny żeńskie.

Wersja druga wyszła z holenderskiego Royal Queen Seeds jako pozycja samokwitnąca. Jej rodowód prowadzi przez OG Kush, do której dołożono konopie siewne odmiany ruderalis.

Reklama

Ruderalis to dziko rosnąca forma z Europy Wschodniej i Azji. Wnosi jedną rzecz: roślina zaczyna kwitnąć po określonym czasie, a nie po skróceniu dnia.

Obie wersje mają więc inne pochodzenie, inny sposób uprawy i innego autora. Łączy je wyłącznie napis na opakowaniu.

Jest to możliwe, bo nazw odmian konopi nikt nie rejestruje. Nie ma urzędu, który przypisałby oznaczenie jednemu wydawcy.

Który człon nazwy coś znaczy

Nazwa składa się z dwóch części o zupełnie różnym statusie.

„Royal” to sygnatura handlowa. Holenderski wydawca powtarza ją w kilkudziesięciu swoich pozycjach. O roślinie nie mówi nic.

Zabawne jest to, że wersję z rodowodem afgańskim wydał ktoś inny. Człon zarezerwowany dla jednej firmy trafił więc na produkt konkurencji.

„Kush” odsyła do pasma górskiego na granicy Afganistanu i Pakistanu. Tu obietnica jest spełniona tylko w połowie.

Afghani rzeczywiście stamtąd się wywodzi. Skunk #1 to jednak złożenie kolumbijsko-meksykańsko-afgańskie, wyprowadzone w Kalifornii.

Sam hodowca tłumaczy zresztą ten człon inaczej. Odsyła nim do zapachu, a nie do pochodzenia.

Rodowód nie jest dowodem tożsamości

Zapis „Afghani × Skunk #1” wygląda na precyzyjny. W tym katalogu noszą go jednak co najmniej cztery różne nazwy.

Poza Royal Kush są to Big Bud, Critical Mass i Super Skunk. Wszystkie mają odrębne hasła, odrębnych wydawców i odrębne opisy.

Sprzeczności w tym nie ma. Afghani to zbiorcze określenie dziesiątek odmian miejscowych z jednego regionu, a nie jedna roślina.

Skunk #1 doczekał się z kolei wielu selekcji prowadzonych przez różnych ludzi. Każda z nich mogła pójść w inną stronę.

Ten sam zapis obejmuje więc krzyżówki, które w niczym nie muszą być podobne. Rodowód wskazuje dwie rodziny, a nie dwoje rodziców.

Budowa: sylwetka pomiędzy rodzicami

Wersja afgańsko-skunkowa czyta się jako kompromis obu stron.

Po stronie afgańskiej zostaje krępy pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetka rośliny. Międzywęźla, czyli odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi, są w dolnej części krótkie.

Strona skunkowa wydłuża górne odcinki pędu i zwęża listki przy wierzchołkach. Liść jest dłoniasty, czyli złożony z kilku listków rozchodzących się jak palce dłoni.

Kwiatostany rozwijają się jako oddzielone skupienia w kolejnych węzłach. Przylistki, czyli łuskowate osłonki otulające pojedynczy kwiat, są krótkie i szerokie.

Znamiona, czyli cienkie włoski wyrastające z kwiatu, które łapią pyłek, barwią się na pomarańczowo już wcześnie. Wybarwienia fioletowego linia nie wykazuje.

Deklaracje plonu są przy tej odmianie okazałe. Hodowca podaje do kilograma z rośliny w uprawie polowej i około 550 gramów z metra kwadratowego pod dachem.

Zapach: ziemia, skunks i igliwie

Przy otwarciu pojemnika pierwsza jest ciężka nuta ziemista ze skunksową ostrością.

Oznaczenia stawiają na czele mircen, ten sam zapach, co w chmielu i tymianku. Bywa wskazywany również w mango.

W zestawieniu opartym na relacjach kupujących trzy najczęstsze określenia smaku to skunks, ziemia i sosna. Nuta sosnowa wskazuje na pinen, ten sam związek, co w igliwiu.

Hodowca opisuje profil inaczej: jako korzenny i ziołowy. Rozbieżność między opisem sprzedawcy a relacjami kupujących jest tu wyraźna.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji, które zostawiło poza naszą redakcją ponad dwieście osób.

Najczęściej wracają trzy określenia: senność, wyciszenie i wzmożony apetyt.

Relacje trzeba czytać z zastrzeżeniem. Pochodzą od osób, które same zgłosiły wrażenia, więc nie są badaniem. Brak badań klinicznych, które by je potwierdzały.

Dochodzi do tego problem opisany wyżej. Skoro pod tą nazwą sprzedaje się dwie różne rośliny, część osób opisywała po prostu co innego.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa wymienia też skutki nieprzyjemne. Najczęściej są to suchość oczu, suchość w ustach i zawroty głowy.

Część osób raportuje zamiast wyciszenia niepokój. Reakcje bywają indywidualne i nie da się ich przewidzieć z góry.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC. Deklaracje dla tej linii sięgają kilkunastu procent, ale pojedyncze oznaczenia bywają wyższe.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Autorstwa nie da się rozstrzygnąć, bo nazwa funkcjonuje równolegle u dwóch wydawców. Podajemy oba rodowody, nie wskazując właściwego.

Rodowód wersji brytyjskiej podajemy za hodowcą i bazą odmian. Dokumentacji pozwalającej go zweryfikować nie ma.

Deklaracje plonu, kwitnienia i zawartości THC pochodzą od producentów nasion i są rozbieżne.

Opisy odczuć pochodzą z relacji użytkowników zebranych poza naszą redakcją. Nie są danymi z badań klinicznych.