Lemon Skunk

Lemon Skunk to krzyżówka, w której oboje rodzice są tą samą odmianą. Obie strony to Skunk #1. Różni je tylko to, że jedna czekała na tę krzyżówkę dwadzieścia lat w Las Vegas, a druga w Holandii.

Lemon Skunk w skrócie

Matka z Nevady, ojciec z Holandii

Historia tej odmiany jest historią dwóch sadzonek rozdzielonych oceanem.

Matką była cytrynowa siewka Skunka utrzymywana w Las Vegas. Krążyła tam w wąskim kręgu ogrodników od końca lat dziewięćdziesiątych. W środowisku wiąże się ją z osobą znaną pod przezwiskiem Lemon Man. Sadzonkę utrzymywano przy życiu ponad dwadzieścia lat, wyłącznie przez odbijanie kolejnych pędów.

Ojcem był holenderski egzemplarz męski, wskazywany przez hodowcę o imieniu Eddie. Używano go w Amsterdamie do krzyżowań przez lata, bo dawał wyrównane potomstwo.

Amsterdamska hodowla DNA Genetics zestawiła oba te egzemplarze ze sobą. Efekt utrwalono przez kolejne pokolenia.

Warto zatrzymać się przy słowie „utrzymywano”. Sadzonka nie jest potomkiem rośliny, tylko jej kopią. Roślina obcinana i ukorzeniana co kilka miesięcy niesie ten sam zapis genetyczny przez dziesięciolecia.

Sadzonka z Nevady z roku 2007 była więc dosłownie tą samą rośliną, co dziesięć lat wcześniej. Materiał nasienny tak nie działa — tam każda partia jest nowym losowaniem cech.

To praca innego rodzaju niż łączenie odległych linii. Hodowca nie dokłada tu nowej genetyki. Wzmacnia cechę, która w populacji już była, tylko rozeszła się po świecie w dwóch osobnych kopiach.

Dlaczego cytryna w ogóle się pojawiła

Skunk #1 nie jest odmianą cytrynową. Jego znakiem rozpoznawczym jest ostra, siarkowa nuta.

Z partii nasion tej linii wychodziły jednak fenotypy różne — czyli rośliny o wyraźnie różnym wyglądzie i zapachu, mimo wspólnego pochodzenia. Część z nich pachniała skórką cytryny mocniej niż siarką.

Właśnie takie egzemplarze wyławiano i utrzymywano. Obie strony rodowodu Lemon Skunk to wynik tej samej selekcji, prowadzonej niezależnie na dwóch kontynentach.

Nagrody i dziecko, które przerosło rodzica

Linia zbierała wyróżnienia w drugiej połowie pierwszej dekady tego wieku. W 2007 roku wygrała kategorię upraw zewnętrznych na holenderskim Highlife Cup. Rok później pierwsze miejsce na hiszpańskim Spannabis i drugie na konkursie hodowców IC420. W 2009 roku weszła do rocznej dziesiątki odmian wskazanej przez branżowy magazyn.

Znacznie głośniejsze okazało się jej potomstwo. Ze skrzyżowania z Super Silver Haze powstała Super Lemon Haze. Ta wygrała główny konkurs Cannabis Cup dwa lata z rzędu, w 2008 i 2009 roku.

Lemon Skunk wchodzi też w rodowód Lilac Diesel oraz odmiany Clementine, a przez nią całej gałęzi mandarynkowej.

Nazwa handlowa to nie nazwa odmiany

Ta odmiana dostarcza dobrego przykładu na to, jak mało znaczy etykieta.

Kanadyjski producent wprowadzał ją pod oznaczeniem handlowym Red No 2. Wcześniej tym samym oznaczeniem sygnował Jack Haze — zupełnie inną genetykę.

Nazwa handlowa należy do firmy, nie do rośliny. Firma może ją przenieść na inny materiał i nikogo o to nie pyta. Dwa opakowania z tym samym napisem mogą więc zawierać dwie różne linie. Rozstrzyga numer partii, nie nazwa.

Cytryna z wierzchu, siarka pod spodem

Zapach otwiera się jasno i kwaskowo, skórką cytryny. Po rozkruszeniu materiału wychodzi spod niej wyraźna nuta skunksowa i ziemisty spód. To połączenie — jasna góra na ciężkiej bazie — jest znakiem rozpoznawczym całej linii.

W profilu prowadzi zwykle terpinolen o świeżym, żywicznym zapachu znanym z jałowca i drzewa herbacianego. Dalej idą limonen o zapachu skórki cytryny i mircen, znany z chmielu i tymianku.

Wymieniany bywa też ocymen, kojarzony z bazylią i miętą. Pojawia się w opisach starszych linii skunkowych częściej niż w nowszych krzyżówkach.

Budowa rośliny

Pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetka rośliny, jest pośredni. Roślina rośnie średnio wysoko, o umiarkowanie wydłużonych międzywęźlach, czyli odstępach między kolejnymi piętrami gałęzi.

Kwiatostany są średnio zwarte, o jasnozielonej barwie. Znamiona, czyli cienkie włoski wyrastające z kwiatów, są liczne i rdzawe. Deklaracje producentów co do zawartości THC mieszczą się między 15 a 22%.

Co raportują użytkownicy

Poniższe zdania nie są naszą oceną. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Powtarza się w nich euforia, rozmowność i pobudzenie myślenia. Odmiana bywa z tego powodu opisywana jako dzienna. Część osób raportuje jednak wyłącznie rozluźnienie ciała, bez strony ożywiającej.

Relacje pochodzą od osób, które same zgłosiły swoje wrażenia. Nie są badaniem i nie ma badań klinicznych, które by je potwierdzały.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa wymienia skutki nieprzyjemne. Najczęściej są to suchość w ustach i łzawienie oczu.

Dalej wymieniane są zawroty głowy oraz niepokój, częściej przy większych ilościach. Jedna z relacji opisuje dzwonienie w uszach. Reakcje bywają wyraźnie indywidualne.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie wraz z zawartością THC. Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód i historia obu sadzonek pochodzą z materiałów hodowcy oraz z relacji środowiskowych. Przezwisko wiązane z matką linii jest przekazem środowiskowym, nie ustaleniem.

Wyróżnienia z lat 2007–2009 podajemy za materiałami hodowcy i wykazami konkursowymi. Deklaracje co do zawartości THC i proporcji pochodzenia są rozbieżne, więc podajemy zakresy.

Informacja o przeniesieniu oznaczenia handlowego dotyczy jednego producenta i jednego okresu. Opisy odczuć pochodzą z relacji użytkowników i nie są ustaleniem ani zaleceniem.