Early Skunk

Early Skunk to hybryda amsterdamskiej hodowli Sensi Seeds, złożona ze Skunk #1 i linii Early Pearl. Człon „Early” nie mówi nic o zapachu ani o rodzinie — jest obietnicą kalendarzową. A materiał, z którego tę obietnicę zbudowano, pochodzi z zupełnie innych szerokości geograficznych, niż sugeruje nazwa.

Early Skunk w skrócie

Trzy odmiany zrobione pod jeden problem

W połowie lat 80. Sensi Seeds wypuściło trzy odmiany z członem „Early”: Early Girl, Early Pearl i Early Skunk. Nie były rodziną w sensie rodowodowym. Były odpowiedzią na jeden konkretny kłopot.

Kłopot brzmiał tak. Kwiatostany linii skunksowych są bardzo zbite. Na północy Europy dojrzewają dokładnie wtedy, gdy zaczynają się jesienne deszcze. Zbita, wilgotna tkanka to idealne warunki dla szarej pleśni.

Reklama

Uprawiający mieli więc wybór między dwoma stratami. Albo ścinali roślinę przed pełnią dojrzałości, albo ryzykowali, że straci ją grzyb.

Early Skunk miała ten wybór usunąć. Dojrzewa o kilka tygodni wcześniej niż Skunk #1 i jest wyraźnie odporniejsza na pleśń.

Wczesność, która przyszła z Kalifornii

Nazwa sugeruje materiał północny. Rodowód mówi co innego.

Sensi Seeds nie publikuje składu Early Pearl. Wersja z zewnętrznej bazy odmian wygląda tak: Early Pearl to Early Girl skrzyżowana z Pollyanną.

Early Girl pochodzi z Kalifornii i figuruje w bazie jako mieszaniec o nieustalonym składzie. Pollyanna to z kolei krzyżówka roślin kolumbijskiej i meksykańskiej. Odpowiedniki tych dwóch pul mają w katalogu własne hasła: Colombian Gold i Mexican.

Wychodzi z tego wniosek dość zaskakujący. Odmiana reklamowana jako przystosowana do chłodnego lata stoi na materiale kalifornijskim i podzwrotnikowym. Wczesność nie została sprowadzona z północy. Została wyselekcjonowana z tego, co było pod ręką.

Czym właściwie mierzy się „wczesność”

Konopie zaczynają kwitnąć nie od temperatury i nie od wieku, tylko od długości nocy. Próg, po przekroczeniu którego roślina przechodzi w kwitnienie, jest cechą dziedziczną.

Wartość tego progu wiąże się z szerokością geograficzną, na której powstała dana populacja. Pod równikiem dzień trwa cały rok mniej więcej dwanaście godzin, więc sygnał zmiany jest bardzo słaby. Pod Amsterdamem różnica między najdłuższym a najkrótszym dniem sięga ośmiu godzin, a lato kończy się gwałtownie.

Za próg odpowiada wiele genów naraz, każdy po trochu. Potomstwo krzyżówki nie dziedziczy go więc po jednym z rodziców, tylko wypada gdzieś pomiędzy. Dlatego przesunięcie „wczesności” wymagało serii pokoleń, a nie jednego krzyżowania.

Cały człon nazwy sprowadza się zatem do przesunięcia jednej wartości progowej. Do liczby godzin, nie do zapachu ani do sylwetki rośliny.

Zapach skunksa nie pochodzi od terpenów

Listę zapachową Early Skunk otwiera zwykle mircen, ten sam zapach, co w chmielu i tymianku; spotyka się go też w mango. Dalej idą kariofilen, który daje ostrość czarnemu pieprzowi, limonen o zapachu skórki cytryny i pinen znany z igliwia.

Z tych czterech nie da się złożyć wrażenia, od którego wzięła nazwę cała gałąź. Ziemia, pieprz, cytrus i sosna dają profil intensywny, ale nie siarkowy.

Za tę nutę odpowiada inna klasa związków — lotne połączenia siarki, spokrewnione z tymi, które budują zapach cebuli i czosnku. W konopiach zidentyfikowano je dopiero w 2021 roku.

Jeden z nich jest dobrze znany poza botaniką. To ten sam związek, który powstaje w piwie wystawionym na światło, a piwowarzy nazywają ten defekt po angielsku wprost „skunkowym”.

Udziału w masie mają te związki znikomo mało. Mimo to decydują o pierwszym wrażeniu. To dobry powód, by czytać listy terpenów ostrożnie — opisują najliczniejszą część profilu, nie zawsze tę najbardziej rozpoznawalną.

Trzy warstwy woni

Otwarcie jest ostre i siarkowe, w typie całej rodziny skunksowej. Po rozkruszeniu materiału wychodzi warstwa korzenna, a pod nią ziemista słodycz. W relacjach pojawia się też kwaśne wykończenie i nuta różana, której nie ma w opisach hodowcy.

Budowa rośliny

Na zewnątrz Early Skunk rośnie wysoko. Relacje uprawiających mówią o egzemplarzach przekraczających dwa metry. Pod dachem wypada znacznie skromniej i to tam odmiana wypada gorzej od rodzeństwa.

Kwiatostany są zbite, w typie skunksowym. Odporność na pleśń i choroby grzybowe jest wyraźnie wyższa niż w linii wyjściowej — to jedyna cecha, którą wniosła Early Pearl.

Rodzeństwo tej odmiany w katalogu to inne pochodne Skunk #1: Super Skunk i Shiva Skunk.

Co raportują użytkownicy

Tu trzeba powiedzieć wprost: materiału prawie nie ma. Relacji o odczuciach zebrano dla tej odmiany ledwie kilkadziesiąt, podczas gdy przy klasykach idą one w tysiące.

W tych nielicznych opisach wracają trzy określenia: skupienie, energia i dobry nastrój. Odmiana bywa z tego powodu opisywana jako dzienna, ale próba jest za mała, by cokolwiek z niej wnioskować.

Reakcje bywają silnie indywidualne. Badań klinicznych nad tą odmianą nie prowadzono, a deklaracje hodowcy dotyczą uprawy, nie odczuć.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama niewielka grupa opisuje też skutki nieprzyjemne. Wymieniane są zawroty głowy, suchość w ustach i suchość oczu.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC. Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód Skunk #1 × Early Pearl podaje sam hodowca i jest zgodny w źródłach. Skład samej Early Pearl pochodzi z zewnętrznej bazy odmian — Sensi Seeds go nie publikuje, więc podajemy go jako wersję, nie jako ustalenie.

Deklaracje co do wysokości, plonu i czasu kwitnienia rozchodzą się między źródłami. Identyfikacja lotnych związków siarki dotyczy konopi jako gatunku, a nie tej konkretnej odmiany.

Opisy odczuć pochodzą z niewielkiej liczby relacji zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie. Nie są to dane z badań klinicznych.