Y Griega

Y Griega to nie skrót ani kod. To hiszpańska nazwa litery „y”. Nazwa złożona z jednej litery ma jednak wadę — nie odróżnia rośliny właściwie od niczego. Widać to po tym, z czym bywa mylona, i po tym, jak wygląda krążąca po rynku lista jej nagród.

Y Griega w skrócie

Litera to za mało, żeby nazwać roślinę

Obok Y Griegi krąży odmiana The Y. Wspólna jest wyłącznie litera.

The Y pochodzi ze Stanów Zjednoczonych i nigdy nie weszła do sprzedaży nasiennej. Znana jest głównie jako rodzic odmiany Gary Payton.

Y Griega jest hiszpańska, ma znanego z nazwy hodowcę i jest sprzedawana jako nasiona. Do tego jest wyraźnie sativowa i bardzo wysoka.

To dwie różne rośliny i dwa różne rodowody. Nasze hasło o The Y ostrzega przed ich myleniem i to ostrzeżenie jest zasadne.

Mechanizm pomyłki jest prosty. Jedna litera nie niesie żadnej informacji, więc pamięć podpina pod nią pierwszą nazwę, którą zna.

Nazwa, którą akademia chciała wycofać

„Y griega” znaczy po hiszpańsku tyle co „igrek”, czyli dosłownie „i grecka”. Tradycyjna nazwa tej litery brzmi w hiszpańskim „i griega”, przez „i”.

Zapis przez „y” jest więc formą potoczną. Jest przy tym na tyle powszechny, że w Hiszpanii nikogo nie dziwi.

Dochodzi do tego zbieg okoliczności. W 2010 roku hiszpańska akademia języka zaproponowała, żeby literę nazywać krótko „ye”.

Odmiana pojawiła się w katalogu hodowcy mniej więcej wtedy. Nosi więc nazwę, którą akademia próbowała akurat odesłać do historii.

Rodzice: jedna nazwa pewna, druga skracana

Hodowca podaje jeden rodowód i nie zmienił go od 2011 roku. To Amnesia Haze skrzyżowana z Kali Mist.

Zapis bywa jednak skracany. Część sprzedawców pisze po prostu „Amnesia”, a pod tą nazwą sprzedaje się co innego niż Amnesia Haze.

Kali Mist to starsza linia sativowa, wiązana z holenderską hodowlą Serious Seeds. Wywodzi się z rodziny haze i osobnego hasła w naszym katalogu jeszcze nie ma.

Obie strony tej krzyżówki są więc sativowe. Deklarowany udział sativy na poziomie 80 procent pasuje do takiego doboru rodziców.

Kiedy ta roślina naprawdę się pojawiła

Datę da się zawęzić z zarchiwizowanych kopii strony hodowcy.

W maju 2010 roku katalog Medical Seeds liczył dwanaście pozycji. Y Griegi w nim nie ma.

W lutym 2011 roku pozycja już tam stoi. Pierwsza galeria zdjęć tej odmiany na stronie hodowcy nosi datę 17 lutego 2011 roku.

Zgadza się z tym trzeci ślad. Wykres z badania próbki, które hodowca do dziś przywołuje w opisie, podpisany jest styczniem 2011 roku.

Trzy niezależne ślady wskazują więc przełom 2010 i 2011 roku.

Dziewięć nagród z jednej listy

Sprzedawcy podają przy tej odmianie dziewięć nagród. Lista jest u wszystkich identyczna, łącznie z kolejnością pozycji.

Jej źródłem jest archiwalna strona samego hodowcy. Niezależnego potwierdzenia w archiwach konkursów nie znaleźliśmy dla żadnej pozycji.

Cztery z dziewięciu to kategorie ekstrakcyjne. Nagradzany jest w nich wyrób, który ktoś przygotował z surowca, a nie sama roślina.

Najlepiej widać to w zestawieniu, które hodowca opublikował na koniec 2014 roku. Ma ono osobną kolumnę z nazwą uprawiającego.

Na jednym konkursie w Barcelonie w 2014 roku Y Griegę zgłosiły trzy różne stowarzyszenia. Każde wygrało inną kategorię, a jedno z nich zajęło drugie miejsce wśród sativ.

Nagroda opisuje więc pracę zgłaszającego. Roślina jest w tym układzie wspólnym surowcem, nie zwycięzcą.

Dwie najstarsze pozycje nie pasują do kalendarza

Dwie nagrody z listy datowane są na 2009 i 2010 rok. Pierwsza to konkurs na Wyspach Kanaryjskich, druga w Alicante.

Obie są wcześniejsze niż jakikolwiek ślad tej odmiany u hodowcy. W katalogu z maja 2010 roku jej po prostu nie było.

Możliwe wyjaśnienia są dwa. Albo roślina startowała w konkursach przed wprowadzeniem do sprzedaży, albo starsze nagrody przypisano jej po latach.

Rozstrzygnąć tego nie umiemy. Odnotowujemy samą sprzeczność, bo bez niej lista wygląda na spójną.

Nagrody gubią się w tłumaczeniu

Lista przeszła przez tłumaczenie maszynowe i widać to gołym okiem.

Hiszpańskie „extracción” zamieniło się u części sprzedawców w angielskie „removing”, czyli „usuwanie”. Kategoria ekstrakcyjna przestała być rozpoznawalna.

Nazwa miasta Alicante skróciła się do „Ala” i skleiła z nazwą kategorii. Powstało z tego nieistniejące „Ala Interior”.

To drobiazgi, ale pokazują drogę tej listy. Krąży odpisywana, a nie sprawdzana.

Liczba, której nie ma na karcie hodowcy

Przy zawartości THC hodowca nie podaje na swojej karcie żadnej liczby. Ogranicza się do określenia słownego i robi tak od 2011 roku.

Sprzedawcy podają za to wartość liczbową, i to z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Część z nich zaokrągla ją potem po swojemu, więc w obiegu są cztery różne warianty tej samej liczby.

Jej źródłem jest jednostronicowy wynik badania jednej próbki, który hodowca zamieścił u siebie. Sam dokument wart jest obejrzenia.

Rubryki „data badania”, „numer próbki”, „zleceniodawca” i „osoba wykonująca” są w nim puste. Wypełniona jest jedna: nazwa próbki.

Do tego opis hodowcy nazywa wykonujące laboratorium inaczej, niż brzmi nazwa na samym dokumencie. Różnica to jedno słowo w nazwie firmy.

Mowa więc o jednym badaniu jednej próbki sprzed kilkunastu lat. Rynek powtarza ten wynik tak, jakby był stałą cechą odmiany.

Deklaracje hodowcy i to, co z nich zostaje

Karta hodowcy jest zaskakująco stabilna. Od 2011 roku podaje te same liczby.

Kwitnienie w uprawie zamkniętej: 12–13,5 tygodnia. Wysokość na zewnątrz: do 3,5 metra. Zbiór na półkuli północnej na początku listopada, na południowej na początku maja.

U sprzedawców te same wartości rozjeżdżają się w kilka stron. Kwitnienie bywa podawane jako 80–90 dni, jako 84–95 dni i jako 12–14 tygodni.

Zakres hodowcy odpowiada mniej więcej 84–94 dniom. Żadna z trzech krążących wersji nie pokrywa się z nim dokładnie.

Podobnie jest z udziałem sativy. Hodowca pisze 80 procent, a jeden z dużych sprzedawców „ponad 60 procent”.

Przy takim zapisie różnica nie jest kosmetyczna. Przesuwa odmianę z jednej półki katalogowej na drugą.

Zapach: haze i nuta słodka

Opis hodowcy jest krótki i od lat ten sam. Klasyczny zapach haze z lekkim słodkim akcentem.

Sprzedawcy dokładają do tego własne nuty. Pojawiają się ziemia, cytryna, pomarańcza, igliwie i akcent korzenny.

Każdy z tych opisów dokłada coś, czego u hodowcy nie ma. Rdzeniem pozostaje haze i słodycz.

Oznaczeń z laboratorium dla tej linii nie ma wcale. Strony, które wymieniają związki zapachowe, wywodzą je z opisu aromatu.

Padają wtedy terpinolen o świeżej, żywicznej nucie znanej z jałowca, limonen o zapachu skórki cytryny oraz kariofilen, ten sam związek, który daje ostrość czarnemu pieprzowi.

To rozpoznanie po zapachu, nie wynik pomiaru. Traktujemy je jako domysł i tak je tu podajemy.

Budowa rośliny

Roślina jest wysoka i mocno rośnie po zmianie oświetlenia na kwitnienie. Hodowca podaje na zewnątrz do 3,5 metra.

W uprawie zamkniętej ta sama odmiana bywa opisywana jako roślina od metra do półtora. Różnica bierze się z warunków, nie z genetyki.

Kwiatostany opisywane są jako duże i wyrastające wzdłuż całych pędów. Przy roślinie tak wysokiej bywa to uznawane za nietypowe i pisze o tym sam hodowca.

Deklarowany zbiór to 500 gramów z metra kwadratowego w uprawie zamkniętej. Na zewnątrz hodowca podaje 500–600 gramów z rośliny.

Część sprzedawców przepisuje tę drugą wartość jako 550 gramów. Zakres zamienia się wtedy w jedną liczbę, której u hodowcy nie ma.

Nawet u hodowcy nazwa nie wystarcza

Medical Seeds prowadzi pod tą nazwą więcej niż jedną pozycję. Obok Y Griegi w katalogu stały Y Griega CBD oraz Y Griega CBD 2.0.

To osobne rośliny o innym układzie kannabinoidów, czyli grupy związków charakterystycznych dla konopi, w tym THC i CBD. W obiegu bywały też paczki zbiorcze z dopiskiem w nazwie.

Sama nazwa „Y Griega” nie wskazuje więc jednej rośliny nawet w katalogu jej twórcy. Poza tym katalogiem tym bardziej.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

W opisach powtarzają się energia, skupienie i pogodny nastrój. Część osób relacjonuje też szybszy bieg myśli i gadatliwość.

Sam hodowca deklaruje przebieg dwuetapowy. Najpierw wyraźne pobudzenie, potem rozluźnienie przy zachowanej przytomności.

To deklaracja sprzedawcy nasion, a nie wynik pomiaru. Warto ją czytać z tą świadomością.

Zbiory relacji dla tej linii są przy tym małe. Nie ma badań klinicznych, które by je potwierdzały, a reakcje bywają indywidualne.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też skutki nieprzyjemne.

Najczęściej wymieniana jest suchość w ustach. Dalej idą ból głowy i suchość oczu.

Rzadziej, ale regularnie wracają niepokój i uczucie przytłoczenia. To odczucia odwrotne do tych z poprzedniej sekcji, opisywane przez tę samą grupę.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie wraz z zawartością THC. Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija — literatura wskazuje w tej grupie wyższe ryzyko następstw psychicznych. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Daty pojawienia się odmiany ustaliliśmy z zarchiwizowanych kopii strony hodowcy. Kopie z maja 2010 i z lutego 2011 roku różnią się zawartością katalogu.

Listy nagród nie potwierdziliśmy w archiwach konkursów. Wszystkie znane nam wersje pochodzą z jednego źródła, którym jest strona hodowcy.

Dwóch najstarszych pozycji tej listy nie da się pogodzić z chronologią samej odmiany. Podajemy to jako sprzeczność, nie jako zarzut.

Oznaczeń terpenowych dla tej linii nie ma. Wykazy krążące po sieci są rozpoznaniem po zapachu, a nie wynikiem badania.

Opisy odczuć pochodzą z relacji użytkowników zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie ani zalecenie.