Utopia Haze

Utopia Haze stoi po drugiej stronie tej samej pomyłki, co Delahaze. W 2008 roku obie odmiany spotkały się w jednej kategorii amsterdamskiego konkursu. Rynek do dziś przypisuje pierwsze miejsce tej drugiej. Archiwum wyników mówi co innego. A hodowca Utopia Haze dopisuje sobie przy tym jeszcze jedno zwycięstwo, którego nie było.

Utopia Haze w skrócie

Co naprawdę wydarzyło się w 2008 roku

Zestawienie wyników tamtego konkursu jest krótkie i jednoznaczne.

W kategorii sativa pierwsze miejsce zajęła Utopia Haze. Drugie przypadło Delahaze. Trzecie trafiło do zgłoszenia hiszpańskiej hodowli Resin Seeds.

Przy tym trzecim miejscu dwa wykazy podają różne nazwy odmiany. Zwycięzcy i wicemistrza dotyczy to jednak w żadnym z nich.

W klasyfikacji głównej kolejność była inna. Wygrała Super Lemon Haze. Druga była Utopia Haze, trzecia Chocolope.

Nasze hasło o Delahaze opisuje pierwszą połowę tej pomyłki. Część serwisów awansuje tam drugie miejsce na pierwsze.

Druga połowa jest ciekawsza, bo pochodzi od samego hodowcy. Jego karta produktu mówi, że odmiana zdobyła oba puchary naraz. Dodaje, że była ulubieńcem całej imprezy.

Puchar główny trafił jednak gdzie indziej. Utopia Haze była w nim druga i tak zapisuje to część sprzedawców.

Układ jest więc symetryczny. Przy jednej odmianie z tej kategorii zawyża rynek, przy drugiej — jej własny twórca.

Trzy wersje jednego rodowodu

Hodowca wywodzi Utopia Haze z dawnej odmiany miejscowej z Brazylii. Taka odmiana to populacja ukształtowana w jednym regionie, bez krzyżowania z innymi.

Nazwy tej brazylijskiej rośliny hodowca nie podaje nigdzie. Podaje za to metodę pracy. Potomstwo krzyżowano wielokrotnie z tym samym rodzicem, przez kilka pokoleń.

Duży pośrednik opisuje to samo zupełnie inaczej. Pisze o brazylijskiej podstawie połączonej z wybranymi roślinami afgańskimi, północnoindyjskimi i meksykańskimi.

To nie jest ta sama historia. Pierwsza wersja mówi o jednej populacji oczyszczanej przez selekcję. Druga o krzyżówce czterech różnych materiałów.

Trzecia wersja krąży w dużym anglojęzycznym serwisie opisowym. Podaje ona rodziców jako Grass Dream i brazylijską sativę.

Nazwa Grass Dream nie pada przy tej odmianie nigdzie indziej. Traktujemy ją jako zapis niepotwierdzony.

Warto zwrócić uwagę, czym operuje wersja druga. Afghani i materiał meksykański to etykiety całych populacji. Taki zapis nie wskazuje żadnej konkretnej rośliny.

Wspólny mianownik jest jeden. Materiał wyjściowy pochodzi z Ameryki Południowej, a nie z holenderskiej gałęzi Haze.

To odróżnia tę roślinę od większości odmian z członem „haze” w nazwie. Nazwa opisuje tu typ rośliny, a nie pokrewieństwo z linią amsterdamską.

Budowa rośliny i liczby, które się nie zgadzają

Roślina rośnie wysoko i ma wydłużone międzywęźla, czyli odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi na łodydze.

Pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetka rośliny, jest smukły. Kwiatostany wyrastają wydłużone, a nie kuliste.

Deklaracje liczbowe rozjeżdżają się mocniej, niż wypadałoby przy jednym hodowcy.

Wysokość na karcie hodowcy to 110 cm w pomieszczeniu i 130 cm na zewnątrz. Hiszpański sprzedawca podaje 80–90 cm w pomieszczeniu.

Plon deklarowany jest jako 650 gramów z metra kwadratowego. Inne karty podają 500–650, jeszcze inne 550. Dla uprawy zewnętrznej pada 600–700 gramów z rośliny i 750 gramów z rośliny.

Kwitnienie podawane jest jako 70–75 dni, jako 70–80 dni oraz jako dziesięć do jedenastu tygodni.

Zgodne są za to opisy odporności. Uprawiający i sprzedawcy piszą o roślinie odpornej na pleśń i choroby.

Cytryna i mięta, czyli zapach nietypowy dla tej rodziny

Opisy zapachu są tu wyjątkowo spójne. Rdzeń to cytrusy i mięta.

Hodowca dokłada nutę owocową i korzenną. W tabeli cech na tej samej karcie wpisano jednak co innego: drzewo, ziemię i ostrość.

Hiszpański sprzedawca opisuje to trzecim zestawem słów. Pisze o cytrynie, kadzidle i drewnie.

Mięta jest w tym zestawie najciekawsza. W opisach odmian hazowych pojawia się rzadko i bywa uznawana za znak rozpoznawczy tej linii.

Terpenów nikt tu nie zmierzył

Przy odmianie z takim dorobkiem spodziewalibyśmy się oznaczeń laboratoryjnych. Nie znaleźliśmy żadnego.

Krążą wprawdzie zestawienia z nazwami związków i procentami. Żadne z nich nie wskazuje laboratorium ani daty oznaczenia.

Teksty te noszą przy tym wyraźne cechy generowanych maszynowo. Nie podajemy ich, bo liczba bez laboratorium nie jest pomiarem.

Zostaje więc sam opis sensoryczny. To mniej, niż byśmy chcieli, ale uczciwsze niż przepisana tabela nieznanego pochodzenia.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Powtarzają się w nich trzy określenia: podniesienie nastroju, energia i pobudzenie wyobraźni. Odmiana bywa z tego powodu opisywana jako dzienna.

Sam hodowca deklaruje działanie długo się utrzymujące. To deklaracja sprzedawcy nasion, a nie wynik pomiaru.

Zbiory relacji są tu małe. Część osób opisuje wyłącznie stronę ożywiającą, część także rozluźnienie ciała.

Relacje pochodzą od osób, które same zgłosiły swoje wrażenia. Nie są badaniem i nie ma badań klinicznych, które by je potwierdzały.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też odczucia nieprzyjemne.

Najczęściej wymieniane są suchość w ustach i suchość oczu. Dalej idą zawroty głowy.

Osobno wraca uwaga o niepokoju. Serwis poradnikowy opisujący tę linię wymienia go jako główne ryzyko przy większych ilościach.

Warto zestawić to z poprzednią sekcją. Ta sama roślina bywa opisywana jako energetyzująca i jako wywołująca niepokój. Reakcje bywają więc skrajnie indywidualne.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie wraz z zawartością THC.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Literatura wskazuje w tej grupie wyższe ryzyko następstw psychicznych. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Wyniki konkursu z 2008 roku sprawdziliśmy w dwóch wykazach niezależnych od materiałów hodowcy. Oba podają ten sam układ pierwszych dwóch miejsc w kategorii sativa i ten sam układ klasyfikacji głównej.

Rozbieżność między nimi dotyczy wyłącznie trzeciego miejsca i ją odnotowujemy.

Rodowodu nie da się dziś rozstrzygnąć. Podajemy wszystkie trzy krążące wersje, bo żadna nie ma dokumentacji hodowlanej.

Roku powstania odmiany nie ustaliliśmy. Pewne jest tylko, że istniała przed konkursem z 2008 roku.

Nazwy brazylijskiej rośliny wyjściowej hodowca nie ujawnia i nie znaleźliśmy jej u nikogo innego.

Deklaracje wysokości, plonu i czasu kwitnienia są rozbieżne, więc podajemy zakresy.

Opisy odczuć pochodzą z relacji użytkowników zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie ani zalecenie.