Nigeria Osun to pozycja, o której zapachu wiadomo niemal wszystko, co zbieracze zapisali, a o roślinie — prawie nic. The Landrace Team podaje cytrus z mentolem w woni, a w smaku cytrus z tonem ziemistym i haszyszowym, czyli dwa różne zestawy nut zamiast jednego. Dalej jest kwitnienie dwanaście do czternastu tygodni, najkrótsze wśród naszych linii zachodnioafrykańskich, i deklaracja jednorodności. Pokroju, barw, żywicy i liczby fenotypów nie opisał nikt.
Cytrus z mentolem, a w smaku ton haszyszowy
Zapach i smak zostały w tym zapisie rozdzielone, co w metrykach linii miejscowych zdarza się rzadko i jest najcenniejszą informacją na tej karcie. W woni stoją dwa składniki: cytrus i mentol. W smaku cytrus zostaje, mentol znika, a na jego miejsce wchodzą ziemistość i ton haszyszowy.
Słowo „haszyszowy” opisuje tu charakter zapachu, a nie jego nasilenie. Chodzi o ton konkretny — ciemny, wytrawny, przypominający sprasowany materiał raczej niż świeży kwiatostan, z korzennym spodem. W słowniku opisującym zapach konopi jest to deskryptor osobny od ziemistości i od drewna, choć bywa z nimi mieszany.
Osobno warto nazwać to, czego w tym profilu nie ma. Nie ma paliwa ani skunksu, nie ma słodyczy owocowej, nie ma kwiatowości. To cytrus bez przeciwwagi: dwuskładnikowa woń i trzyskładnikowy smak, bez nut pobocznych. Z czterech zachodnioafrykańskich linii w naszym katalogu ta ma zapis najkrótszy, a rozdzielenie woni od smaku czyni go najbardziej precyzyjnym.
Nuta mentolowa wraca też w metrykach linii z Ghany i Kenii. Wniosku o pokrewieństwie z tego nie wyciągamy — słownictwo zapachowe jest w tej branży skonwencjonalizowane, a ten sam materiał bywa opisany inaczej, co rozbieramy przy tym, dlaczego odmiana pachnie inaczej u dwóch producentów.
Terpeny odczytane z trzech słów
Tej populacji nikt nie przebadał chromatografem i nie istnieje raport, do którego można by odesłać. Niżej jest wyłącznie odczyt z deskryptorów zapachu podanych przez zbieraczy.
Cytrus obecny i w woni, i w smaku wskazuje na limonen jako nutę górną. Mentol, który pojawia się tylko w zapachu, mieści się w charakterystyce ocymenu. Ziemisty i haszyszowy spód smaku jest zwykle wiązany z mircenem. Trzy związki na trzy deskryptory to odwzorowanie podejrzanie równe — i właśnie dlatego trzeba powiedzieć wprost, że jest to interpretacja słów, a nie wynik pomiaru.
Jednorodna, czyli bez zgłoszonych fenotypów
Zbieracze opisują ten materiał jako jednorodny i nie wyróżniają w nim ani jednego fenotypu. W bazach nasiennych figuruje przy tym oznaczenie linii ustabilizowanej.
Przy populacji miejscowej to twierdzenie mocne i warto je czytać ostrożnie, bo ma dwa możliwe wyjaśnienia. Jednorodność może być skutkiem długiej selekcji prowadzonej w wąskiej społeczności rolniczej. Może też być artefaktem małej próby: dziesięć roślin obejrzanych przez jedną osobę zawsze wygląda jednorodniej niż sto roślin obejrzanych przez pięć.
Rozróżnienie ma konsekwencję praktyczną dla czytelnika. Przy linii naprawdę ustabilizowanej rośliny z jednej paczki powinny być do siebie podobne; przy jednorodności pozornej — nie będą. Ile pokoleń potrzeba do powtarzalności, rozbieramy przy liniach ustabilizowanych.
Dwanaście do czternastu tygodni — krótko jak na tę grupę
Cykl kwitnienia podawany jest jako dwanaście do czternastu tygodni, czyli około dziewięćdziesięciu jednego dnia. W naszej zachodnioafrykańskiej grupie to wartość najniższa: linia z Ghany ma trzynaście do siedemnastu tygodni, Gambia trzynaście do szesnastu, a Congolese dziewięćdziesiąt do stu dwudziestu dni.
Krótszy cykl przy podobnej szerokości geograficznej jest sam w sobie cechą różnicującą i podajemy go jako cechę linii, nigdy jako kalendarz. Dlaczego populacje z pasa przyrównikowego kwitną długo i dlaczego różnice między nimi mieszczą się w tygodniach, a nie w dniach, wyjaśniamy przy fotoperiodyzmie konopi.
Dwutygodniowy przedział mówi też coś o samym materiale. Jest wąski — węższy niż trzydziestodniowy rozrzut Congolese — i w tym punkcie zgadza się z deklaracją jednorodności.
Czego o tej roślinie nikt nie zapisał
Lista braków jest tu dłuższa niż lista danych i trzeba ją podać wprost, bo pusta rubryka w katalogu wygląda jak przeoczenie, a nie jak stan wiedzy.
Nie ma opisu sylwetki ani rozstawu międzywęźli. Nie ma kształtu ani szerokości listków, liczby pędów wychodzących z węzła, barwy ulistnienia i łodyg. Nie ma informacji o zwartości kwiatostanu, o barwie znamion, o przebarwieniach w późnej fazie ani o ilości żywicy. Przy Congo Black i Gambii mamy to wszystko; tutaj nie mamy niczego.
Nie uzupełniamy tych pól przez analogię do innych linii zachodnioafrykańskich, choć byłoby to technicznie łatwe. Tak powstaje większość fałszywych danych w katalogach odmian: ktoś wpisuje w puste pole wartość prawdopodobną, a następny przepisuje ją już jako obserwację. Jak wygląda sama roślina i które cechy w ogóle się opisuje, pokazujemy osobno przy budowie rośliny konopi.
Nazwa wskazuje stan, nie populację
Zbieracze podają jedno zdanie o pochodzeniu: nasiona od rolników ze stanu Osun w południowo-zachodniej Nigerii, której nazwa pochodzi od rzeki Osun. Nie ma w tym zapisie ani szerokości geograficznej, ani wysokości, ani roku pozyskania — i nie szacujemy ich z położenia stanu.
Dwie inne pozycje z Nigerią w nazwie, Nigerian Purple i Nigerian Sativa, pochodzą z innych zbiorów i nie mają z tą linią udokumentowanego związku. Różnica w samym zapisie nazwy jest informatywna: „Nigeria Osun” wskazuje jednostkę administracyjną, pozostałe dwie — kraj i cechę. Jak łatwo w tej kategorii zlepić materiał z kilku krajów w jedno hasło, pokazuje zbiorcza karta African.
Co raportują użytkownicy
Ten fragment nie zawiera naszej oceny linii. Pochodzi z opisu zbieraczy i z relacji gromadzonych poza naszą redakcją — a relacja nie jest badaniem, bo nikt nie dobierał grupy ani nie sprawdzał, czy opisywana roślina należała do tej populacji.
Najczęściej pojawiają się w nich euforia, rozmowność i śmiech. Reakcje są indywidualne, a badań klinicznych dla odmian miejscowych nie prowadzono.
Nota redakcyjna
Rozdzielony zapis woni i smaku przytaczamy za zbieraczami i jest to jedyna mocna dana na tej karcie. Trzy nazwy terpenów dopisaliśmy sami, odczytując je z trzech deskryptorów — nie są wynikiem analizy.
Oznaczenia linii ustabilizowanej nie potwierdzamy. Przy populacji miejscowej jednorodność bywa artefaktem małej próby, a wpis w bazie nie jest wynikiem badania.
Pokroju, barw i ilości żywicy nie podajemy, bo nikt ich nie opisał. Nie uzupełniamy ich przez porównanie z innymi liniami zachodnioafrykańskimi.
Pochodzenie przyjmujemy na poziomie stanu, bez współrzędnych i bez roku. Rodowodu nie podajemy: łańcuch „nigeryjska satywa ← satywa” to nazwy populacji, a nie roślin.


Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.