Mimosa

Mimosa to odmiana o przewadze sativy z amerykańskiej hodowli Symbiotic Genetics, powstała ze skrzyżowania Purple Punch z Clementine. Wyróżnia ją rzecz w tej części katalogu rzadka — w pełni ujawniony rodowód, dający się prześledzić przez obie strony aż do linii z lat 90. W ciągu kilku lat sama stała się materiałem wyjściowym dla całej gałęzi odmian cytrusowych.

Mimosa w pigułce

Koktajl, nie kwiat

Nazwa bywa czytana opacznie. Mimosa to w botanice rodzaj roślin z rodziny bobowatych — należy do niego między innymi Mimosa pudica, mimoza wstydliwa, słynna z tego, że składa listki po dotknięciu. Odmiana konopi nie ma z tym rodzajem nic wspólnego i nie do niego się odwołuje.

Mimosa w nazwie odmiany to koktajl z szampana i soku pomarańczowego, podawany klasycznie do śniadania. Odsyła do cytrusowego charakteru odziedziczonego po linii Clementine — i tylko do niego.

Nazewnictwo koktajlowe tworzy w konopiach osobną, niewielką grupę: obok Mimosy są w niej między innymi Mojito, Sangria i Bellini. Podobnie jak nazwy deserowe, zapowiada konkretny kierunek zapachowy. W tym przypadku zapowiedź okazuje się myląca, o czym niżej.

Dwoje rodziców ciągnących w przeciwne strony

Clementine to krzyżówka Tangerine Dream z Lemon Skunk, wyhodowana przez Crockett Family Farms. To ona wnosi warstwę cytrusową — najbardziej rozpoznawalny element profilu — a przez Lemon Skunk prowadzi dalej do linii skunkowych i do Skunk #1. Po tej stronie idzie też wydłużony, luźny pokrój.

Purple Punch to krzyżówka Larry OG z Granddaddy Purple, a więc genetyka o rodowodzie kushowym z jednej strony i fioletowo-owocowym z drugiej. Wnosi słodycz, krępszą budowę kwiatostanu i skłonność do przebarwień. Przez Granddaddy Purple rodowód prowadzi do Purple Urkle i Mendocino Purps.

Ta sama linia Purple Punch stoi zresztą za nazwami z członem „Crasher” — w tym Wedding Crasher, o którym mowa przy Beach Crasher.

Limonen na czele, czyli profil zgodny z nazwą

Deklaracja producenta podaje 22% THC przy CBD poniżej 1%.

Terpenem wiodącym jest limonen — związek zapachowy ze skórki cytryny i pomarańczy, ten sam, który czuć przy obieraniu owoców. Za nim stoi mircen (ziemisty, obecny też w chmielu i mango), dalej kariofilen (pieprzowy) i linalol (kwiatowy, ten sam co w lawendzie). Pinen, znany z igliwia sosny, pojawia się w dalszej części zestawu.

Taki układ zgadza się z rodowodem. Warstwę cytrusową wnosi Clementine i to jej ślad słychać w profilu najwyraźniej.

Warto jednak wiedzieć, że analizy poszczególnych partii bywają zupełnie inne. Zdarza się, że badanie tej samej genetyki stawia na czele kariofilen albo pinen, a limonen spada na trzecie miejsce. To nie jest sprzeczność, tylko zwykła właściwość konopi: skład zapachowy zależy od warunków uprawy, terminu zbioru i suszenia, więc ta sama linia daje u różnych producentów różne wyniki.

Zapach: cytrus na pierwszym planie

Profil otwiera się cytrusowo i kwiatowo, a pod spodem leży warstwa ziemista i ziołowa. Nuta sosnowa i balsamiczna też się pojawia, ale dalej.

Po rozkruszeniu materiału cytrus wybija się najmocniej, a obok niego wychodzi słodycz po stronie Purple Punch. W smaku cytrusowość utrzymuje się dłużej niż pozostałe warstwy.

Sativa w pokroju, indica w wybarwieniu

Roślina dziedziczy budowę po obu stronach rodowodu, ale nie po połowie: pokrój idzie za Clementine, a barwa za Purple Punch. Pęd główny jest wysmukły, o wydłużonych międzywęźlach, przez co piętra kwiatostanu wyraźnie się od siebie oddzielają; liść dłoniasty ma listki wąskie, o głębokim, ostrym ząbkowaniu — układ typowy dla linii o przewadze sativy.

Wybarwienie jest natomiast dziedzictwem strony purpurowej. Przylistki i blaszki liściowe przechodzą u części fenotypów w fiolet, bo roślina gromadzi antocyjany — te same barwniki, które odpowiadają za kolor jagód i czerwonej kapusty. U konopi zdolność do ich syntezy jest cechą dziedziczną, ale samo przebarwienie uruchamia dopiero chłód: przy wyrównanej, ciepłej temperaturze ta sama roślina pozostaje zielona. Stąd rozbieżność zdjęć tej odmiany — fioletowa i całkowicie zielona Mimosa to często ten sam fenotyp w dwóch różnych warunkach. Znamiona słupków są liczne i przebarwiają się na pomarańczowo.

Najczęstsze pytania

Skąd wzięła się nazwa Mimosa?

Od koktajlu z szampana i soku pomarańczowego, a nie od rośliny o tej samej nazwie. Odsyła do cytrusowego charakteru odziedziczonego po linii Clementine.

Czy Mimosa pachnie cytrusowo?

Tak. Terpenem wiodącym jest limonen, ten sam, który odpowiada za zapach skórki cytryny, więc nazwa dobrze oddaje charakter odmiany. Poszczególne partie potrafią się jednak różnić i w niektórych na czoło wychodzi nuta pieprzowa albo sosnowa.

Nota redakcyjna

Rodowody Purple Punch i Clementine opierają się na deklaracjach hodowców. Dane o kannabinoidach i terpenach pochodzą z oznaczeń producenta i różnią się między partiami. Podział na indicę i sativę opisuje pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki oddziałuje ona na organizm.

Zestawienie ma charakter informacyjny i encyklopedyczny. Nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania.