Island Sweet Skunk od producenta Tilray w mocy 22% to odmiana medycznej marihuany wydawana w polskich aptekach wyłącznie na receptę. Poniżej same dane: skład, pochodzenie surowca i profil zapachowy.
Island Sweet Skunk 22% — dane katalogowe
| Nazwa odmiany | Island Sweet Skunk |
| Producent | Tilray |
| Zawartość THC | 22% (±10%) |
| Zawartość CBD | ≤1% |
| Genetyka | 90% sativa / 10% indica |
| Rodowód | Sweet Pink Grapefruit × Skunk #1; pierwsze uprawy na Wyspie Vancouver |
| Terpen dominujący | pinen (19%) |
| Pozostałe terpeny | kariofilen (15%), terpinolen (14%), nerolidol (10%), bisabolol (9%), humulen (8%), mircen (7%), limonen (4%), ocymen (2%) |
| Profil sensoryczny | owocowy, sosnowy, ostry i pieprzowy, mentolowy |
| Kraj uprawy | Portugalia |
| Opakowanie | 15 g |
| Oznaczenie w numerze partii | ISS |
| Nazwa na recepcie | Cannabis flos Tilray THC 22%, CBD ≤1% |
Dwie moce to dwie osobne pozycje
Island Sweet Skunk ma u Tilraya dwie rejestracje: o mocy 18% i o mocy 22%. To nie są dwie partie tego samego produktu.
Kod literowy w numerze partii jest w obu ten sam. Odróżnia je wyłącznie zawartość THC wpisana na receptę.
Warto zwrócić uwagę na przedziały. Wersja 18% mieści się między 16,2% a 19,8%, wersja 22% między 19,8% a 24,2%.
Przedziały stykają się dokładnie w punkcie 19,8%. Skrajna partia słabszej rejestracji może więc wypaść tak samo jak skrajna partia mocniejszej.
Ta sama odmiana u trzech podmiotów
Oznaczenie 22% z tą odmianą prowadzi w Polsce nie tylko Tilray. Wprowadzają je również S-LAB oraz Synoptis Pharma.
Każdy z tych podmiotów ma własną rejestrację. Na recepcie widnieje nazwa producenta i zawartość THC, a nie nazwa odmiany.
Trzy różne zapisy mogą więc dotyczyć tej samej rośliny. Odwrotnie też: ten sam zapis może dotyczyć różnych odmian, bo pod mocą 22% Tilray prowadzi też Lilac Diesel, Pink Kush, Purps i Master Kush.
Kanadyjska firma, portugalski surowiec
Uprawa dla rynku europejskiego prowadzona jest w portugalskim Cantanhede. Podmiotem odpowiedzialnym jest Tilray Europe z siedzibą w Kolonii.
Opakowanie apteczne zawiera 15 g suszu.
Skład i genetyka
Oznaczenie podaje 22% THC przy CBD nieprzekraczającym 1%. Przedział wynikający z odchylenia podano wyżej.
Producent opisuje odmianę jako 90% sativa i 10% indica. Podział ten dotyczy pochodzenia hodowlanego rośliny, a nie jej działania.
Rodowód podawany dla tej pozycji to Sweet Pink Grapefruit skrzyżowany ze Skunkiem #1. Pierwsze uprawy przypisuje się firmie z Wyspy Vancouver.
Wyspa, a nie miasto
Pierwszy człon nazwy bywa mylony z miastem. Vancouver leży na stałym lądzie, a Wyspa Vancouver to osobny ląd oddzielony cieśniną.
Obie nazwy pochodzą od George’a Vancouvera, brytyjskiego żeglarza. Skartował te wybrzeża pod koniec XVIII wieku.
Nazwa odmiany opisuje więc miejsce i rodowód. O samej roślinie mówi wyłącznie człon środkowy.
Deklaracja terpenowa opisuje linię, nie moc
Profil terpenowy podawany dla wersji 22% jest identyczny z profilem wersji 18%. Zgadzają się wszystkie dziewięć pozycji, co do punktu procentowego.
To znak, że oznaczenie opisuje linię hodowlaną, a nie konkretną rejestrację. Zawartość THC różni obie pozycje, układ związków zapachowych już nie.
Prowadzi pinen (19%), czyli zapach igliwia znany z sosnowego lasu. Za nim stoją kariofilen (15%), dający ostrość czarnego pieprzu, oraz terpinolen (14%) o żywicznym zapachu jałowca.
Dalej wymieniane są nerolidol (10%) o kwiatowo-drzewnym zapachu kwiatów pomarańczy i bisabolol (9%) o łagodnym zapachu rumianku.
Niżej stoją humulen (8%) o goryczce chmielu znanej z piwa oraz mircen (7%) o zapachu chmielu i tymianku. Grupę zamykają limonen (4%) o zapachu skórki cytryny oraz ocymen (2%).
Terpeny to związki zapachowe rośliny i element jej składu. Ich udział zmienia się między partiami tej samej odmiany.
Jak opisywany jest zapach
W profilu sensorycznym wymieniane są nuty: owocowa, sosnowa, ostra i pieprzowa oraz mentolowa.
Kolejność jest tu inna niż w wersji o mocy 18%. Tam pierwsza idzie nuta owocowa z mango, a sosnowa zamyka listę.
Odbiór zapachu i smaku jest indywidualny. Zależy też od partii oraz od sposobu przechowywania suszu.
Dlaczego kolejne partie się różnią
Susz apteczny jest surowcem roślinnym. Zawartość kannabinoidów, czyli związków takich jak THC i CBD, nie jest w nim stała.
Identyczne liczby dla obu mocy dobrze to pokazują. Są średnią z wielu partii, a nie wynikiem pomiaru opakowania, które trzymasz w ręku.
Producent podaje jedną wartość z dopuszczalnym odchyleniem, a nie wynik dla każdej partii osobno.
Dlatego warto zapisać numer partii z opakowania. Bez niego porównania dotyczą różnych rzeczy.
Własne zapiski powiedzą więcej niż tabela
Reakcja na medyczną marihuanę jest indywidualna. Dane katalogowe nie powiedzą, jak konkretna partia zadziała w Twoim przypadku.
Taką wiedzę dają wyłącznie własne notatki. Przy każdej sesji warto odnotować kilka rzeczy.
- Datę i porę sesji.
- Ilość oraz sposób przyjęcia.
- Nasilenie objawu, który śledzisz, przed sesją i po niej.
- Własną ocenę sesji.
- Jak długo trwało odczuwane działanie.
- Ewentualne skutki uboczne.
Po kilkunastu wpisach widać, które sesje oceniałeś wyżej i czym się różniły. Żaden opis katalogowy tego nie zastąpi. Dziennik CannNotes prowadzi takie zapiski w całości na Twoim urządzeniu.
Zestawienie ma charakter wyłącznie informacyjny, nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania. O kwalifikacji do terapii i doborze leku decyduje lekarz prowadzący.
Genetyka tej odmiany opisana jest w katalogu: Island Sweet Skunk.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.