Tres Dawg

Tres Dawg to jedna z tych odmian, o których wiadomo więcej z wywiadu niż z katalogu. Jej rodowód krążył w dwóch wersjach przez lata. Rozstrzygnął go sam hodowca, i to jednym zdaniem, w którym padła też nazwa holenderskiego banku nasion.

Tres Dawg w skrócie

Dwie wersje rodowodu i zdanie, które je rozstrzyga

W obiegu krążyły dwa zapisy pochodzenia tej linii. Różniły się tym, którą roślinę z rodziny Chemdawg wskazywały jako matkę.

Pierwsza wersja mówiła o Chemdawg 91. Druga o oznaczeniu Chem D.

Reklama

Sam hodowca opowiedział to w wywiadzie dla amerykańskiego magazynu branżowego. Mówi w nim wprost, że miał najpierw Chem D, a dopiero potem zdobył materiał afgański.

Wersja z Chemdawg 91 nie ma więc oparcia w relacji autora. Nasze wcześniejsze hasło o Stardawgu podawało obie i wtedy było to uzasadnione.

Warto zwrócić uwagę na jeden szczegół tej relacji. Klon Chem D hodowca dostał bezpośrednio od człowieka, od którego wzięła nazwę cała rodzina.

Zapłacił za niego wymianą, a nie pieniędzmi. Oddał własne cięcie odmiany Sour Diesel.

Dlaczego afgański ojciec, a nie hindukuski

Drugi rodzic ma dokładnie udokumentowane pochodzenie handlowe. Był to Afghani #1 z amsterdamskiego banku nasion Sensi Seeds.

Hodowca miał wtedy dwie możliwości i sprawdził obie. Wysiał obok siebie materiał hindukuski i afgański.

Wybór uzasadnił dwiema cechami budowy. Roślina afgańska miała mniej liści i grubszą łodygę.

To rzadki przypadek w opisach rodowodów. Zwykle wiadomo, co z czym skrzyżowano, ale nie wiadomo, dlaczego odrzucono alternatywę.

Obie linie opisujemy zresztą osobno: Afghani i Hindu Kush. Obie oznaczają całe populacje miejscowe, a nie pojedyncze skrzyżowanie.

Co znaczy „tres” w tej nazwie

Człon „tres” to po hiszpańsku „trzy”. Liczba odsyła do liczby rund krzyżowania.

Pierwsza runda to samo skrzyżowanie Chem D z afgańskim ojcem. Druga i trzecia to zawrócenie potomstwa do tego samego ojca.

Taki zabieg nazywa się krzyżowaniem wstecznym. Służy on temu, żeby cechy jednego rodzica wypełniły potomstwo niemal w całości.

Skutek jest tu policzalny. Po dwóch takich rundach materiał afgański stanowi w przybliżeniu siedem ósmych całości.

Od strony chemowej zostaje ósma część. To dużo mniej, niż sugeruje człon „dawg” w nazwie.

Sam ten człon jest zresztą sprawą osobną. Hodowca przyznał kiedyś, że po prostu potrzebował nazwy z tym słowem.

Roślina niska, kwitnienie krótkie

Opisy uprawy są przy tej linii zgodniejsze niż przy większości starych odmian.

Międzywęźla, czyli odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi na łodydze, podawane są jako trzy do sześciu centymetrów. To układ zbity, typowy dla materiału afgańskiego.

Wysokość w uprawie zamkniętej podawana jest jako 90–140 cm. Na zewnątrz rośliny sięgają dwóch metrów i więcej.

Po przestawieniu oświetlenia na kwitnienie roślina rośnie jeszcze przez około trzy tygodnie. Zestawienia mówią o przyroście półtora- do dwukrotnego.

Kwitnienie podawane jest jako 63 do 70 dni. Plon w uprawie zamkniętej to 400–450 g z metra kwadratowego.

Uprawiający zgłaszają jedną słabość. Przy słabym ruchu powietrza linia bywa podatna na szarą pleśń i mączniaka.

Oznaczenia, które nie zgadzają się ze sobą

Zapach opisywany jest zgodnie: ostre paliwo, nuta chemiczna, cytrus i ziemia w tle.

Wykazy związków zapachowych rozchodzą się natomiast mocno.

Zestawienie zbiorcze stawia na czele mircen, ten sam zapach, co w chmielu i tymianku. Dalej idą kariofilen, który daje ostrość czarnemu pieprzowi, oraz limonen o zapachu skórki cytryny.

Pojedyncza analiza z 2014 roku pokazała jednak coś innego. Na czele stanął tam linalol, czyli kwiatowy zapach lawendy.

To wynik nietypowy dla linii paliwowej. Ta sama analiza podała 16,97% THC oraz 0,24% CBD.

Liczby z jednej partii nie opisują całej odmiany. Pozostałe oznaczenia mieszczą deklaracje w przedziale od dwudziestu do dwudziestu pięciu procent THC.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Zbiór jest wyjątkowo mały. Duży serwis z opisami odmian pokazuje przy tej nazwie zaledwie kilka wpisów.

Trzy określenia, które się w nich powtarzają, to uniesienie, energia i skupienie. Podane tam wartości procentowe opisują więc pojedyncze osoby, a nie tendencję.

Ciekawe jest zestawienie tego z rodowodem. Roślina zbudowana w siedmiu ósmych z materiału afgańskiego bywa opisywana jako pobudzająca.

Rozbieżność ma dwa możliwe wyjaśnienia. Albo próba jest za mała, albo pod tą nazwą krąży materiał różnego pochodzenia.

Te relacje trzeba czytać z zastrzeżeniem. Pochodzą od osób, które same zgłosiły swoje wrażenia, więc nie są badaniem.

Działania niepożądane i ryzyka

Zbiór relacji o skutkach nieprzyjemnych jest przy tej nazwie równie ubogi.

Powtarzają się określenia znane z całej rodziny chemowej. Są to suchość w ustach, suchość oczu oraz niepokój.

Niepokój jest tu odczuciem odwrotnym do rozluźnienia, o którym mówi inna część opisów. Reakcje bywają skrajnie indywidualne.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC. Deklaracje dla tej linii sięgają dwudziestu pięciu procent.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija — literatura wskazuje w tej grupie wyższe ryzyko następstw psychicznych. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód podajemy za relacją hodowcy, opublikowaną w wywiadzie prasowym. Dokumentacji hodowlanej nie ma, bo materiał wyjściowy pochodzi z nasion o nieznanym pochodzeniu.

Wersję z Chemdawg 91 odnotowujemy jako krążącą, ale nie jako równorzędną. Autor linii mówi o Chem D.

Dane o uprawie pochodzą z zestawień prowadzonych przez pośredników. Hodowca nie prowadzi karty produktu dla tej odmiany.

Analiza z 2014 roku dotyczy jednej partii i tak ją traktujemy. Jednego oznaczenia nie uznajemy za profil odmiany.

Znaczenie Stardawga dla tej gałęzi opisujemy osobno. Tam też podajemy drugą stronę tamtego rodowodu.