Sin Tra Bajo

Sin Tra Bajo nosi nazwę, która brzmi jak hiszpańskie nazwisko, a jest żartem. Po rozdzieleniu inaczej czyta się „sin trabajo”, czyli „bez pracy”. Hodowla, która ją wypuściła, nie jest przy tym hiszpańska, tylko amsterdamska — i to nieporozumienie zdążyło już wejść do opisów handlowych.

Sin Tra Bajo w skrócie

Nazwa jest hiszpańska, hodowla nie

Zapisana jako trzy słowa nazwa wygląda na nazwę własną. Rozdzielenie jest jednak sztuczne.

Po hiszpańsku „sin trabajo” znaczy tyle co „bez pracy” albo „bez roboty”. Odnosi się do uprawy, nie do rośliny.

Ta sama myśl wraca w opisach handlowych. Powtarza się w nich zdanie, że odmiana nie wymaga żadnego wysiłku.

Nazwę wypuściła jednak hodowla z Amsterdamu, działająca przy tamtejszej kawiarni o tej samej marce. Z Hiszpanią nie łączy jej nic poza słowami.

Skąd wzięła się „hiszpańska odmiana”

To jest w tym haśle rzecz najciekawsza, bo pomyłkę da się prześledzić.

Nazwa wraca dziś w opisach nowej rodziny odmian oznaczanych symbolem F1. Wymieniana jest tam jako jedna z linii wyjściowych.

W tych opisach pada określenie „hiszpańska automatycznie kwitnąca Sin Tra Bajo”. Przymiotnik wzięto najwyraźniej z brzmienia nazwy.

Tymczasem jedyna udokumentowana odmiana o tej nazwie pochodzi z Amsterdamu. Czy linia wyjściowa tamtych krzyżówek to ta sama roślina, nie zostało nigdzie zapisane.

Zostawiamy więc dwie możliwości obok siebie. Albo przymiotnik jest błędem, albo mowa o dwóch różnych roślinach o identycznej nazwie.

Trzy człony rodowodu z jednej półki

Hodowca podaje rodowód trójczłonowy i wszystkie trzy człony są w jego świecie oczywiste.

Pierwszy to Skunk #1, czyli jedna z najstarszych ustabilizowanych linii hodowlanych w ogóle.

Drugi to Blue Cheese, pozycja z katalogu tej samej hodowli. Powstała z połączenia Blueberry z brytyjskim Cheese.

Trzeci zapisany jest jako ruderalis syberyjski. To on odpowiada za kwitnienie niezależne od długości nocy.

Warto przy tym wiedzieć, że sam status ruderalis jest sporny. Najnowsze prace genomowe nie potwierdzają istnienia takiej odrębnej grupy, a zapis w rodowodzie opisuje raczej przekonanie o pochodzeniu cechy.

Tę samą cechę ma w katalogu Quick One. Jej rodowód również wymienia ruderalis, choć hodowca w wywiadach mówi co innego.

Liczby, które różnią się dwudziestopięciokrotnie

Przy tej pozycji rozjazd deklaracji jest wyjątkowo duży, a dotyczy plonu.

Dwaj hiszpańscy pośrednicy podają piętnaście do dwudziestu gramów z rośliny w uprawie zamkniętej. To wartość odpowiadająca bardzo małej roślinie.

Trzeci sprzedawca podaje w tym samym miejscu do pięciuset gramów. Różnica jest dwudziestopięciokrotna.

Najprostsze wyjaśnienie brzmi: jedna z tych liczb dotyczy metra kwadratowego, a nie rośliny. Żadne z tych źródeł tego jednak nie zaznacza.

Wysokość rozchodzi się mniej dramatycznie, ale też wyraźnie. Spotyka się pięćdziesiąt do sześćdziesięciu centymetrów, sześćdziesiąt do osiemdziesięciu i siedemdziesiąt do stu.

Czas od wysiania do zbioru podawany jest jako sześćdziesiąt pięć albo siedemdziesiąt dni.

Roślina o jednym pędzie

Opisy budowy są zgodne i pokazują roślinę nietypowo prostą.

Pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetka rośliny, sprowadza się tu do jednego pędu głównego. Pędy boczne są nieliczne i krótkie.

Sprzedawcy podają, że sam szczyt pędu głównego daje około siedemdziesięciu procent całego zbioru. Reszta rozkłada się na kilka drobnych odgałęzień.

Międzywęźla, czyli odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi na łodydze, są krótkie. Roślina rośnie szybko i od początku ciągnie w górę, a nie wszerz.

Taka budowa ma prostą przyczynę. Cały cykl mieści się w kilkunastu tygodniach, więc na rozbudowę sylwetki nie starcza czasu.

Ziemia, karmel i skunkowy spód

Opisy zapachu są krótkie i powtarzalne.

Na pierwszym planie stoi ziemia, a zaraz za nią karmelowa słodycz. Część opisów dokłada nuty owocowe.

W tle wraca określenie skunkowe, odziedziczone po pierwszym członie rodowodu. Jeden sprzedawca porównuje całość do zapachu haszyszu.

Oznaczeń terpenowych dla tej linii nie znaleźliśmy. Przy odmianach F1, w których wymieniana jest jako linia wyjściowa, wskazuje się mircen, ten sam zapach, co w chmielu i tymianku.

Co raportują użytkownicy

Materiału jest tu wyraźnie mniej niż przy klasykach i trzeba to powiedzieć wprost.

Odmiana opisywana jest przede wszystkim przez uprawiających, a ci piszą o tempie i wielkości rośliny. Relacji o odczuciach jest niewiele.

Sam hodowca deklaruje działanie wyciszające ciało. To deklaracja sprzedawcy nasion, a nie wynik pomiaru.

W nielicznych relacjach użytkowników wraca senność, ale próba jest zbyt mała, by cokolwiek z niej wnioskować.

Reakcje bywają przy tym silnie indywidualne. Badań klinicznych nad tą odmianą nie prowadzono.

Działania niepożądane i ryzyka

Osobnych zestawień skutków nieprzyjemnych dla tej pozycji nie znaleźliśmy. To sama w sobie informacja: próba jest za mała, żeby takie zestawienie powstało.

Najczęściej opisywane skutki uboczne konopi w ogóle to suchość w ustach, suchość oczu, zawroty głowy i odczucie niepokoju.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód podajemy za zapisem hodowcy, powtarzanym przez sprzedawców. Nie ma dla niego niezależnego potwierdzenia.

Przymiotnik „hiszpańska”, który krąży przy tej nazwie, nie ma pokrycia w żadnym materiale hodowcy. Podajemy go jako cudze twierdzenie i wskazujemy, skąd się prawdopodobnie wziął.

Deklaracje co do wysokości, czasu i plonu są rozbieżne, a przy plonie sprzeczne. Podajemy zakresy i wskazujemy sprzeczność zamiast wybierać jedną liczbę.

Opisów odczuć jest tu za mało, żeby cokolwiek z nich wynikało. Zaznaczamy to zamiast uzupełniać lukę materiałem z odmian pokrewnych.