Gastro Pop

Gastro Pop nie jest jedną rośliną. Jest zbiorem ponumerowanych roślin, które hodowca wybrał z jednej krzyżówki i puścił w obieg pod wspólną nazwą. Dlatego dwa opisy tej samej odmiany potrafią się nie zgadzać w żadnym punkcie — a mimo to oba bywają prawdziwe.

Skąd się wzięła

Za linią stoi amerykańska hodowla Compound Genetics i jej założyciel Chris Lynch. Ta sama pracownia odpowiada między innymi za Pink Certz.

Rodowód hodowca podaje zwięźle: Apples & Bananas skrzyżowane z wyselekcjonowaną rośliną Grape Gas. Pierwszy rodzic wnosi warstwę owocową, drugi ciemną, winogronową słodycz z paliwowym tłem.

Oba rodzice powstały we współpracy z innymi hodowlami, więc Gastro Pop jest w istocie efektem trzech pracowni naraz. Europejska premiera odbyła się na targach w Barcelonie.

Numer przy nazwie znaczy więcej niż nazwa

W obiegu handlowym spotyka się zapisy takie jak Gastro Pop #5 czy Gastro Pop #28. To nie są warianty marketingowe.

Każdy numer oznacza inny fenotyp, czyli konkretny wygląd rośliny wyrosłej z nasiona. Z jednej partii nasion potrafią wyrosnąć rośliny wyraźnie różne — i właśnie te różnice hodowca ponumerował.

Konsekwencja jest praktyczna. Zestawiając dwa opisy Gastro Pop, warto najpierw sprawdzić, czy dotyczą tego samego numeru. Bez tego porównuje się dwie różne rośliny.

Ta sama zasada dotyczy całej kolekcji nasiennej zbudowanej wokół tej linii. Krzyżówki noszą osobne nazwy handlowe, choć wywodzą się z jednego materiału.

Dwa laboratoria, dwa różne terpeny na czele

Najciekawszą rozbieżnością w tej odmianie jest profil terpenowy, czyli układ związków zapachowych rośliny.

Analizy amerykańskie stawiają na czele kariofilen, ten sam związek, który daje ostrość czarnemu pieprzowi. Zaraz za nim wymieniają limonen o zapachu skórki cytryny i pomarańczy.

Oznaczenia europejskie dają obraz odwrotny. Prowadzi w nich mircen — ten sam zapach, co w chmielu i tymianku — i to z udziałem sięgającym blisko połowy całego profilu. Taka wartość jest nietypowa nawet dla terpenu, który w wielu odmianach prowadzi.

Na drugim miejscu pojawia się tam ocymen, rzadziej spotykany związek o słodko-ziołowym zapachu, obecny także w bazylii i pietruszce. W zestawieniach amerykańskich nie ma go w czołówce wcale.

Rozrzut tej skali trudno wytłumaczyć samą partią. Prostsze wyjaśnienie jest takie, że laboratoria badały różne fenotypy tej samej linii.

Fiolet, który zależy od nocy

Wygląd jest tym, co tę odmianę rozsławiło. Opisy mówią o przejściu z ciemnej zieleni w fiolet, miejscami niemal czarny.

Barwę dają antocyjany, czyli te same barwniki, które odpowiadają za kolor jagód i czerwonej kapusty. Ich powstawanie zależy jednak od warunków, a nie tylko od genów.

Relacje hodowców są tu zgodne: fiolet wychodzi wyraźnie, gdy noce są chłodniejsze od dni o kilka do kilkunastu stopni. Przy wyrównanej temperaturze ta sama roślina zostaje zielona.

To dobry przykład na to, jak niewiele mówi zdjęcie odmiany. Ta sama genetyka daje dwa zupełnie różne obrazy.

Barwa dotyczy przede wszystkim brzegów listków i szczytów przylistków, czyli łuskowatych osłonek otulających pojedynczy kwiat, z których składa się szyszka.

Zapach: winogronowy napój i coś naftowego pod spodem

Opisy zapachu układają się w dwie warstwy. Na wierzchu jest słodycz kojarzona z winogronowym napojem gazowanym i cukierkami.

Pod nią leży nuta paliwowa. Określenie „paliwowe” ma w branży ustalone znaczenie i opisuje ostry, chemiczny akcent znany z rodziny Diesel.

Trzecia warstwa bywa opisywana jako pieprzna i piekarnicza. Ta sama konstrukcja — słodycz na wierzchu, ostrość pod spodem — wraca w całej rodzinie odmian deserowych, opisanej u nas szerzej przy Runtz.

Winogronowa nuta w tej linii nie jest przypadkiem. Wnosi ją gałąź, do której należy także Granddaddy Purple.

Budowa rośliny

Hodowca opisuje pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetkę rośliny, jako mocny i dobrze rozgałęziony.

Za punkt odniesienia podaje własną linię Jet Fuel Gelato, wywodzącą się z rodziny Gelato. Chwali też równomierne odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi na łodydze.

Warto pamiętać, że to deklaracja sprzedawcy nasion. Opisy niezależne dla poszczególnych numerów bywają mniej jednolite.

Co raportują użytkownicy

Poniższe zestawienie nie jest naszą oceną. To streszczenie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Najczęściej wracają dwa określenia: wyciszenie i ociężałość. Z tego powodu odmiana bywa opisywana jako wieczorna.

Część relacji przeczy jednak temu obrazowi i mówi o wyraźnym pobudzeniu w pierwszej fazie. Rozbieżność jest na tyle regularna, że pasuje do wcześniejszego ustalenia o wielu fenotypach.

Relacje te pochodzą od osób, które same zgłosiły wrażenia, więc nie są badaniem. Brak badań klinicznych, które by je potwierdzały.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje również odczucia nieprzyjemne i wymienia je równie często.

Powtarzają się suchość w ustach i suchość oczu. Dalej pojawiają się zawroty głowy oraz niepokój.

Reakcje bywają indywidualne. Ta sama osoba potrafi opisać dwa różne przebiegi przy dwóch różnych partiach.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód podajemy za hodowcą i nie ma dla niego niezależnego potwierdzenia. Dokładny skład obu rodziców bywa opisywany różnie, więc nie rozwijamy go dalej.

Liczby terpenowe pochodzą z oznaczeń pojedynczych partii, nie z badania całej linii. Podajemy je jako obraz rozrzutu, a nie jako wartość odmiany.

Nazwa nie opisuje ani składu, ani pochodzenia. Należy do konwencji zbitek dźwiękowych, które mają brzmieć, a nie znaczyć.