Chemango Kush

Chemango Kush to nazwa złożona z trzech członów i każdy z nich coś obiecuje. Rzecz w tym, że rodowód tej odmiany jest jawny — tylko nie tam, gdzie się go szuka. Kanadyjski hodowca podaje go wprost, a opisy krążące w Europie mówią, że go nie ma.

Chemango Kush w skrócie

Rodowód, którego nie ma tylko po jednej stronie oceanu

Opisy tej odmiany krążące w Europie zgodnie podają, że linie rodzicielskie są nieujawnione. Tymczasem kanadyjska marka tego samego właściciela publikuje je otwarcie.

Rodowód wygląda tak: OG Kush skrzyżowana z Wedding Cake, a osobno GMO skrzyżowana z linią o nazwie Fuel. Potem połączono obie pary.

Ten sam zapis powtarza urzędowy wykaz prowincji Ontario oraz niezależne bazy odmian. To nie jest zatem pojedyncza deklaracja marketingowa.

Roślinę wyselekcjonowano w ośrodku hodowlanym w Comox w Kolumbii Brytyjskiej. Opis europejski powiela zresztą zdanie o tym ośrodku niemal dosłownie — a mimo to rubrykę z rodowodem zostawia pustą.

Człon „Chem” prowadzi dalej, niż się wydaje

Sylaba „Chem” odsyła zwykle do rodziny Chemdawg, znanej z ostrego, paliwowo-chemicznego zapachu. Przy tej odmianie odesłanie jest uzasadnione, ale nie wprost.

Chemdawg nie stoi bowiem wśród rodziców Chemango Kush. Stoi pokolenie wcześniej. GMO powstała z połączenia klonu Chem D z Girl Scout Cookies, a Chem D należy właśnie do rodziny Chemdawg.

Nazwa jest więc trafna, tylko przez pośrednika. To rzadki przypadek, bo człon „Chem” bywa najczęściej dopisywany do linii bez żadnego związku z tą rodziną.

„Kush” opisuje kształt rośliny, nie jej pochodzenie

Hindukusz to pasmo górskie na pograniczu Afganistanu i Pakistanu. Rośliny konopi z tamtejszych populacji są niskie, krępe i szerokolistne.

Różnicę widać na pierwszy rzut oka. W formie równikowej listek bywa nawet ośmiokrotnie dłuższy niż szerszy. W formie górskiej stosunek ten spada w okolice trzech.

Do tego dochodzą krótkie międzywęźla, czyli małe odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi na łodydze. Roślina, która ma krótki sezon, nie inwestuje w wydłużanie pędu.

Tutaj człon „Kush” akurat ma pokrycie w rodowodzie, bo stoi w nim OG Kush. Zwykle jednak zapowiada tylko budowę rośliny i bywa dopisywany do linii spoza tej rodziny.

Mango: jest w opisie hodowcy, nie ma w deklaracji

Najciekawszy rozjazd dotyczy środkowego członu nazwy.

Kanadyjski opis hodowcy wymienia mango wprost. Wśród nut smakowych podaje paliwo, sosnę, ziemistość i właśnie mango. Owoc z nazwy jest tam więc potwierdzony.

Deklaracja krążąca w Europie wymienia zupełnie inne kierunki: owocowość, kwaśność i nutę chemiczną. Mango nie pada w niej ani razu.

Mircen, ten sam terpen, który współtworzy zapach dojrzałego mango, występuje w obu profilach. Jest to zresztą ten sam zapach, co w chmielu i tymianku. W żadnym z zestawień nie stoi jednak na czele.

Wniosek jest ostrożny. Nuta mango w tej odmianie bywa opisywana, ale zależy od partii i od tego, kto opisuje.

Ten sam rodowód, dwa różne profile

Zestawienia terpenów rozchodzą się między rynkami wyraźnie.

Kanadyjskie i brytyjskie opisy stawiają na czele limonen o zapachu skórki cytryny. Za nim idą kariofilen, ten sam związek, który daje ostrość czarnemu pieprzowi, oraz humulen znany z goryczkowego zapachu chmielu w piwie.

Deklaracja z obiegu europejskiego odwraca tę kolejność. Prowadzi w niej kariofilen, a zaraz za nim staje nerolidol o delikatnym, kwiatowo-drzewnym zapachu, spotykany w kwiatach pomarańczy i imbirze. Limonen spada na trzecie miejsce.

Nerolidol na tak wysokiej pozycji jest rzadkością. W większości deklaracji ustępuje miejsca mircenowi albo pinenowi o zapachu igliwia.

To dobra ilustracja zjawiska, które w konopiach powtarza się stale. Ta sama genetyka u różnych producentów daje różne profile zapachowe.

Cztery zestawy liczb

Zawartość THC podawana jest dla tej odmiany na cztery sposoby.

Kanadyjski hodowca mówi o przedziale od 24% do 30%. Inny serwis tej samej marki podaje od 26% do 33%. Oznaczenie brytyjskie mówi o 27%, a europejskie o 29%.

Wspólny mianownik to materiał o wysokiej zawartości THC i CBD poniżej 1%. Pojedynczych liczb nie warto traktować dosłownie.

Co raportują użytkownicy

Ta odmiana nie ma własnego zestawienia relacji w dużych bazach odmian. Nie da się więc podać, jak często powtarza się dane odczucie.

Opisy pojedynczych osób i sprzedawców mówią najczęściej o rozluźnieniu ciała i wyciszeniu. Część relacji wspomina też o senności.

Są to relacje nieusystematyzowane i nie zastępują badania. Nie ma badań klinicznych dotyczących tej odmiany, a reakcje bywają indywidualne.

Działania niepożądane i ryzyka

Opisy skutków nieprzyjemnych są przy tej odmianie równie skąpe jak opisy odczuć przyjemnych.

Dla materiału o zbliżonym składzie użytkownicy wymieniają najczęściej suchość w ustach i suchość oczu. Dalej pojawiają się zawroty głowy oraz niepokój.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC. Deklaracje dla tej odmiany sięgają 33%, czyli górnej granicy tego, co w ogóle bywa podawane.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód podajemy za hodowcą oraz za niezależnym od niego wykazem urzędowym w Kanadzie. Nie jest to jednak dokumentacja genetyczna, tylko deklaracja powtórzona przez kilka podmiotów.

Wcześniejsza wersja tego hasła podawała rodowód jako nieujawniony. Było to ustalenie błędne i zostało poprawione.

Deklaracje zawartości THC różnią się między rynkami i partiami — podajemy zakres, nie pojedynczą liczbę. Kolejność terpenów podajemy osobno dla każdego rynku, bo zestawienia są ze sobą sprzeczne.

Opisy odczuć pochodzą spoza naszej redakcji i nie mają oparcia w usystematyzowanym zestawieniu. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie.