Big Skunk Korean

Big Skunk Korean to nazwa, która jest spisem składników. Trzy człony to trzy odmiany użyte przy jej powstaniu. Dwa pierwsze da się sprawdzić w każdym katalogu. Trzeci nie ma nigdzie żadnego potwierdzenia.

Nazwa czytana od tyłu

Sam hodowca rozwiązał tę nazwę w książce wydanej w 2005 roku. Napisał, że pracował na odmianie wyhodowanej w Stanach przez znajomego. Był to zestaw trzech linii: Skunk #1, Big Bud i materiał koreański.

Stąd nazwa. „Big” pochodzi od Big Bud, „Skunk” od Skunka, „Korean” od trzeciego składnika.

Reklama

To rzadki układ. Zwykle nazwa odmiany mówi o zapachu, miejscu albo o osobie. Tutaj jest po prostu zapisem krzyżówki, tak samo jak przy skrócie MAC.

Różnica polega na tym, czego da się dowieść. Skunk #1 i Big Bud to pozycje udokumentowane, z datami i katalogami. Trzeci człon nie ma nawet nazwy własnej — w opisach wraca jako „nienazwana odmiana miejscowa z Korei”.

Big Skunk Korean w skrócie

Co naprawdę wiadomo o konopiach w Korei

Człon „Korean” brzmi jak wskazanie pochodzenia. Warto sprawdzić, co za nim stoi.

Korea ma z konopiami historię długą, ale zupełnie inną niż Afganistan czy Tajlandia. Uprawiano tam konopie włókniste, na tkaninę.

Tkanina nazywa się sambe i była jednym z czterech tradycyjnych włókien kraju. Najlepszą jakość przypisywano okolicom miasta Andong.

Skala bywała duża. Jeszcze w latach trzydziestych konopie uprawiano w każdej prowincji, a pod koniec lat pięćdziesiątych areał sięgał dziewięciu tysięcy hektarów.

Potem przyszedł zakaz. Ustawa z 1957 roku obejmowała konopie sprowadzane, a ustawa z 1976 roku zakazała już wszystkiego.

Dzisiejsze koreańskie odmiany są włókniste i z założenia ubogie w THC. Jedna z nich, opisana w pracy botanicznej jako „Cheungsam”, doczekała się nawet własnych znaczników genetycznych.

Wniosek jest ostrożny, ale trzeba go postawić wprost. Materiał koreański w tym rodowodzie mógł istnieć, lecz nikt nigdy nie pokazał, skąd pochodził ani kto go przywiózł.

Spór o autorstwo

Wokół tej linii krąży zarzut, który warto odnotować.

Amerykański hodowca DJ Short twierdzi, że Big Skunk Korean istniał naprawdę, ale był pracą podziemnych hodowców z Oregonu. Jego zdaniem materiał trafił do Amsterdamu i został wykorzystany bez zgody autorów.

Wersja z książki hodowcy brzmi łagodniej. Mówi ona o odmianie wyhodowanej przez znajomego w Stanach, na której hodowca po prostu pracował dalej.

Obie wersje zgadzają się w jednym. Linia powstała w Stanach Zjednoczonych, a nie w Amsterdamie.

Rozstrzygnięcia nie ma i pewnie nie będzie. Spór dotyczy obiegu nasiennego z lat dziewięćdziesiątych, w którym nikt niczego nie zapisywał.

Linia, która sama nigdy nie była gwiazdą

Big Skunk Korean niemal nie występuje jako pozycja samodzielna. Wraca za to jako składnik.

Lavender łączy Super Skunk, Big Skunk Korean i materiał afgański z hawajskim. Somango to Jack Herer z Big Skunk Korean. Rock Bud, czyli rodzic Rockstara, ma ten sam skład co Lavender.

Dalej idą kolejne pozycje tej samej hodowli. Reclining Buddha, sprzedawana najpierw pod oznaczeniem Soma Skunk V, to Super Skunk z Big Skunk Korean i Holland’s Hope.

Osobno stoi Buddha’s Sister. Jej rodowód zapisuje się jako materiał afgański z Big Skunk Korean i hawajskim Super Skunkiem.

Wychodzi z tego obraz cegły, a nie ozdoby. Hodowca używał tej linii do budowania, a sprzedawał to, co z niej wyrosło.

Ile składników ma zapis „Afghani Hawaiian”

Ta linia stoi też w środku problemu, który opisujemy przy Cotton Candy.

Skład Lavender zapisuje się jednym ciągiem: Super Skunk, Big Skunk Korean, Afghani Hawaiian. Nie wiadomo, ile w tym ciągu jest pozycji.

Odczytanie na trzy zakłada, że „Big Skunk Korean” i „Afghani Hawaiian” to nazwy własne. Odczytanie na pięć rozbija oba człony na osobne odmiany.

Dla pierwszego z nich sprawa jest dziś przesądzona. Big Skunk Korean naprawdę istnieje jako nazwa hodowlana, więc odczytanie na trzy ma mocniejszą podstawę.

Dla drugiego członu rozstrzygnięcia wciąż nie ma.

Budowa rośliny i zapach

Opisy są zgodne co do pokroju, czyli ogólnego kształtu i sylwetki rośliny. Jest niska i zwarta, z krótkimi odstępami między piętrami gałęzi.

Część opisów wspomina o fiolecie na kwiatostanach. Odpowiadają za niego antocyjany, czyli te same barwniki, co w jagodach i czerwonej kapuście.

Deklarowane kwitnienie w uprawie zamkniętej to od dziesięciu do piętnastu tygodni. To zakres bardzo szeroki jak na linię o przewadze pochodzenia indica.

Zapach opisywany jest jako korzenny i haszowy, z tłem skunkowym. Do tego dochodzi delikatna nuta kwiatowa, którą łatwiej rozpoznać w potomstwie niż w samej linii.

Oznaczeń terpenowych dla tej pozycji nie ma. Wszystko, co krąży o jej zapachu, pochodzi z opisów handlowych.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Powtarza się w nich pobudzenie i gadatliwość. Część osób opisuje też wzmożony apetyt.

Uderza tu jedna rzecz. Roślina o wyraźnej przewadze pochodzenia indica bywa opisywana jako działająca pobudzająco, a nie wyciszająco.

Relacje trzeba czytać ostrożnie. Pochodzą od osób, które same zgłosiły wrażenia, i nie są badaniem. Badań klinicznych dla tej linii nie ma.

Zbiór jest przy tym mały. Big Skunk Korean rzadko trafiała do obrotu pod własną nazwą, więc opisów jest znacznie mniej niż przy jej potomstwie.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też skutki nieprzyjemne. Najczęściej wymieniana jest suchość w ustach.

Dalej pojawiają się suchość oczu i niepokój. Niepokój jest odczuciem odwrotnym do rozluźnienia, o którym pisze inna część tych samych osób. Reakcje bywają wyraźnie indywidualne.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC.

Konopie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają też interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rozwinięcie nazwy na trzy składniki pochodzi z książki hodowcy. To jego własna relacja, bez niezależnego potwierdzenia.

Koreańskiego składnika nie udało się potwierdzić w żadnym źródle poza opisami handlowymi. Piszemy o tym wprost, bo brak potwierdzenia jest tu wynikiem, a nie luką.

Fakty o koreańskich konopiach włóknistych pochodzą z opracowań o historii tkactwa i z pracy botanicznej. Nie dotyczą one bezpośrednio tej linii.

Zarzut o wykorzystanie cudzej pracy podajemy jako stanowisko jednej ze stron sporu. Drugą stroną jest relacja z książki hodowcy.

Opisy odczuć pochodzą z relacji zebranych poza naszą redakcją. Traktujemy je jako materiał poglądowy, nie jako ustalenie.