White Fire OG

White Fire OG to odmiana z hodowli OG Raskal Genetics, znana szerzej pod skrótem WiFi OG. Kryje w sobie dwie osobliwości: jednego rodzica o całkowicie nieznanym pochodzeniu oraz skrót, który wszedł do obiegu skuteczniej niż pełna nazwa.

Skrót, który wyparł nazwę

WiFi OG powstał przez złożenie pierwszych sylab obu członów: White Fire. Przyjął się na tyle, że w obiegu bywa jedyną używaną formą — a skojarzenie z siecią bezprzewodową jest całkowicie przypadkowe i właśnie ono zapewniło mu popularność. Nazwa zapadła w pamięć nie dlatego, że coś opisywała, tylko dlatego, że przypominała słowo, które wszyscy już znali.

Skróty w konopiach zwykle powstają inaczej: GG4 po ugodzie sądowej, GMO jako akronim opisu zapachu, SFV OG od nazwy geograficznej. Każdy z nich niesie jakąś informację o odmianie. WiFi OG jest w tym katalogu jedyny, który zawdzięcza rozpoznawalność przypadkowej zbieżności z zupełnie niezwiązanym pojęciem — i to jest zarazem koniec drogi całej konwencji nazewniczej, w której nazwa miała cokolwiek znaczyć.

Oznaczenie WiFi 43 wskazuje z kolei konkretny, czterdziesty trzeci fenotyp wybrany z selekcji i rozmnażany dalej klonalnie. To jedyny człon tej nazwy, który odsyła do faktu hodowlanego.

White Fire OG w pigułce

„The White” — rodzic bez rodowodu

Jednym z rodziców jest The White, znana też jako Triangle Void — kalifornijska linia, o której nie wiadomo praktycznie nic. Nie ma ustalonego pochodzenia, nie ma znanego hodowcy, nie ma daty powstania. Pojawiła się w obiegu na Florydzie w latach 90. i utrzymała się w hodowli mimo dwóch cech, które w innych okolicznościach skreśliłyby linię z miejsca: niemal całkowitego braku zapachu i braku jakiejkolwiek dokumentacji.

To rzadki przypadek odmiany, która weszła do rodowodów, sama nie mając żadnego. Pokazuje też, jak bardzo obieg sprzed legalizacji — opisany przy Tahoe OG — działał bez dokumentacji: linia rozchodziła się w postaci klonów przekazywanych z rąk do rąk, a jej nazwa powstała po fakcie, jako opis wyglądu.

Człon „white” należy bowiem do najstarszej warstwy konopnego nazewnictwa — tej, która odwołuje się do wyglądu rośliny, a nie do jej pochodzenia. I jak cała ta warstwa, niczego nie dziedziczy: White Widow, White Rhino, The White i White Fire OG nie mają wspólnego przodka. Łączy je wyłącznie wybór słowa, w odróżnieniu od członów takich jak „Cookies” czy „Wedding”, które powstały jako zapis realnego pokrewieństwa.

Drugim rodzicem jest Fire OG, czyli OG Kush skrzyżowana z SFV OG. To ona wnosi do tej krzyżówki cały paliwowo-sosnowy profil — bo The White, jak wspomniano, praktycznie żadnego nie miała.

Wygląd bez zapachu — dlaczego to możliwe

Sytuacja The White wygląda na paradoks tylko z pozoru. Terpeny powstają w roślinie w szlaku biosyntezy niezależnym od tego, który odpowiada za barwniki i budowę tkanek, a każdy z tych szlaków kontrolują inne geny. Roślina może więc być pod względem wyglądu zupełnie odrębna, a pod względem lotnych związków zapachowych — praktycznie niema.

Dla hodowcy jest to sytuacja o tyle wygodna, że taka linia wnosi do krzyżówki cechy morfologiczne, nie narzucając niczego profilowi zapachowemu potomstwa. Dokładnie to widać w White Fire OG: cały zapach przyszedł ze strony Fire OG i jest rozpoznawalnie „ogowy”, bez śladu drugiego rodzica.

Skład i profil

Profil prowadzi kariofilen — terpen o ostrym, pieprznym zapachu, ten sam, który odpowiada za pikantność pieprzu czarnego i wraca w goździkach. Obok niego limonen (skórka cytrusów), mircen (chmiel, tymianek) i pinen (igliwie sosnowe, najpowszechniejszy terpen w świecie roślin).

Zapach jest sosnowy i cytrusowy, z ziemistym spodem i pieprznym akcentem — całość pochodzi po stronie Fire OG. Po rozkruszeniu kwiatostanu ziemistość i pieprzność wysuwają się na pierwszy plan; w smaku po waporyzacji cytrus utrzymuje się najdłużej.

Budowa i barwa

Cechą rozpoznawczą, po której nazwano linię rodzicielską, jest barwa: kwiatostany i przylistki mają odcień na tyle jasny, że w opisach z epoki nazywano je po prostu białymi. To cecha dziedziczona po The White i najlepiej widoczna na przylistkach, gdzie zieleń jest najsłabiej wysycona.

Pokrój odpowiada deklarowanemu podziałowi 50/50: międzywęźla średniej długości, pędy boczne rozłożone równomiernie, sylwetka bliższa szerokiemu stożkowi niż krzewowi. Liść dłoniasty ma zwykle siedem do dziewięciu listków o średniej szerokości, o barwie jaśniejszej niż w liniach czysto szerokolistnych. Znamiona słupków są kremowe w pierwszej fazie rozwoju kwiatostanu i przechodzą w pomarańcz w miarę dojrzewania — to zmiana rozwojowa wspólna dla całego rodzaju, nie cecha odmianowa.

Fenotypy tej linii rozróżnia się przede wszystkim po nasyceniu barwy i długości międzywęźli; oznaczenie WiFi 43 jest właśnie zapisem takiego wyboru — jednej rośliny z całej partii, uznanej za wzorcową i utrwalonej klonalnie.

Najczęstsze pytania

Co oznacza skrót WiFi OG?

To złożenie pierwszych sylab nazwy White Fire OG. Zbieżność z siecią bezprzewodową jest przypadkowa — i to ona zapewniła skrótowi popularność.

Czym jest odmiana The White?

Kalifornijską linią o nieustalonym pochodzeniu i nieznanym hodowcy, rozpoznawalną po wyjątkowo jasnej barwie kwiatostanu przy niemal całkowitym braku zapachu. Do rodowodów weszła, sama go nie mając.

Co oznacza „43″ w nazwie WiFi 43?

Numer konkretnego fenotypu wybranego z partii nasion i rozmnażanego dalej klonalnie.

Czy człon „white” oznacza rodzinę hodowlaną?

Nie. Odmiany z tym członem — White Widow, White Rhino, The White, White Fire OG — nie mają wspólnego przodka. Człon należy do konwencji odwołującej się do wyglądu rośliny, nie do jej pochodzenia.

Nota redakcyjna

Pochodzenie odmiany The White nie zostało nigdy ustalone — zaznaczono to w tekście. Rodowód White Fire OG podajemy za hodowcą; opis budowy odnosi się do form typowych dla tej krzyżówki i nie jest opisem pojedynczej rośliny.

Zestawienie ma charakter informacyjny i encyklopedyczny. Nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania.