Warhead

Warhead to przykład nazwy, która nie oznacza jednej rośliny. Co najmniej pięć hodowli wypuściło pod nią różne krzyżówki. Dwie z nich są sobie przeciwstawne nawet w typie.

Cukierek był pierwszy

Warheads to marka kwaśnych cukierków. Powstała w 1975 roku na Tajwanie, a do Stanów Zjednoczonych trafiła w 1993 roku za sprawą firmy z Iowa.

Od 2004 roku markę prowadzi wytwórnia słodyczy z Wisconsin i to ona jest właścicielem znaku towarowego. Nazwa odmiany jest więc zapożyczeniem, nie własnością żadnej hodowli.

Reklama

Kwaśność cukierka bierze się z powłoki z kwasu jabłkowego. Wrażenie mija po kilku sekundach, bo wnętrze jest już łagodne.

Ten szczegół tłumaczy sam pomysł nazwy. Opisy odmiany zaczynają się od ostrego, kwaśnego uderzenia cytrusowego, po którym wraca słodycz.

Hodowla, której najczęściej przypisuje się tę nazwę, nazywa się Nerds Genetics. To również nazwa cukierków, co jest w tej gałęzi rynku regułą.

Pięć rodowodów, dwa przeciwne typy

Wersja przypisywana Nerds Genetics podaje krzyżówkę linii Kaboom z linią Sour Pez. Obie nazwy również pochodzą od słodyczy.

Druga wersja krąży pod szyldem wytwórcy Kind Tree. Rodzicami mają tam być Garanimals #2 i Watermelon OG.

Trzecia wersja podaje trzy nazwy naraz: Sour Diesel, Animal Cookies i Apple Fritter. Czwarta to Galactic Warheads od hodowli Craft Farmer Genetics.

Rozjazd nie kończy się na rodzicach. Wersja pierwsza opisywana jest jako roślina z przewagą sativy, wersja Kind Tree jako roślina z przewagą indiki.

To ta sama etykieta na dwóch przeciwnych opisach. Kupujący nasiona nie ma po nazwie żadnego sposobu, by je rozróżnić.

Jest jeszcze wersja piąta, najbardziej rozmyta. Zestawienia rynkowe wymieniają przy tej nazwie Zkittlez, Gelato i linie paliwowe, ale bez zapisu krzyżówki.

To już nie jest rodowód, tylko wykaz rodzin zapachowych. Wskazuje raczej na to, jak roślina pachnie, niż na to, skąd pochodzi.

Rynek nasion konopnych nie ma rejestru nazw. Nic nie stoi na przeszkodzie, by kolejna hodowla wypuściła szóstą Warhead.

Dwa zestawienia terpenów, dwa różne czoła

Oznaczenia zapachowe też się nie zgadzają. Różnica dotyczy tego, który związek stoi na czele.

Jedno zestawienie stawia na pierwszym miejscu limonen, czyli zapach skórki cytryny i pomarańczy. Dalej idą kariofilen, który daje ostrość czarnemu pieprzowi, i mircen, ten sam zapach, co w chmielu i tymianku.

Drugie zestawienie odwraca kolejność. Mircen wychodzi tam wyraźnie na czoło, a limonen spada na drugie miejsce.

Za nimi obie listy wymieniają pinen, czyli nutę igliwia znaną z sosnowego lasu. Pojawiają się też linalol o zapachu lawendy i ocymen, delikatny i słodkawo-drzewny.

Przy kilku różnych roślinach pod jedną nazwą taki rozjazd niczego nie dowodzi. Prawdopodobnie oznaczano po prostu dwie różne linie.

Dlatego nie podajemy terpenu wiodącego. Wpisanie jednego z dwóch byłoby wyborem, a nie ustaleniem.

Zapach i budowa rośliny

W opisach zapachu wracają trzy nuty. Są to kwaśna cytryna, limonka i cukierkowa słodycz.

Część relacji dokłada grejpfruta, część drzewną ziemistość w tle. Bywa też mowa o wrażeniu musowania, jak przy napoju gazowanym.

Kwiatostany opisywane są jako krótkie, o kształcie zbliżonym do pikowego liścia. Przylistki, czyli łuskowate osłonki otulające pojedynczy kwiat, układają się ciasno jedna przy drugiej.

Barwa liści podawana jest od limonkowej po ciemnozieloną. U części roślin dochodzą fioletowe akcenty, za które odpowiadają antocyjany — barwniki znane z jagód i czerwonej kapusty.

Kwitnienie podawane jest jako 56 do 70 dni. Rozstrzał wynosi więc dwa tygodnie, co przy jednej linii byłoby wartością nietypową.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Relacje spod wersji sativowej mówią o szybkim starcie i o energii. Wracają w nich też określenia „uniesienie” i „rozmowność”.

Relacje spod wersji indikowej opisują coś odwrotnego. Pojawiają się w nich senność i ociężałość ciała.

Rozbieżność ma tu prostą przyczynę. Nie wszyscy opisujący mieli do czynienia z tą samą rośliną.

Te relacje trzeba czytać z zastrzeżeniem. Pochodzą od osób, które same zgłaszają wrażenia, więc nie są badaniem. Brak badań klinicznych, które by je potwierdzały.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też skutki nieprzyjemne. Na czele listy stoją suchość w ustach i suchość oczu.

Jedno zestawienie podaje, że zgłasza je od trzydziestu do pięćdziesięciu procent opisujących. Dalej wymieniane są zawroty głowy przy większych ilościach.

U części osób pojawia się niepokój. Reakcje bywają skrajnie indywidualne, a przy dwóch przeciwnych wersjach odmiany tym bardziej.

Konopie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Żadnej z pięciu wersji rodowodu nie da się potwierdzić dokumentacją hodowlaną. Podajemy je wszystkie, bo każda pochodzi z innego źródła.

W przejrzanym archiwum wyników konkursowych nie ma ani jednego wpisu dla tej nazwy. Wyróżnienia pojawiające się w opisach handlowych nie mają potwierdzenia.

Nazwa odmiany jest zapożyczona z zarejestrowanego znaku towarowego cukierków. Odnotowujemy to jako fakt z historii nazwy, bez oceny.

Liczby o kwitnieniu i o zapachu pochodzą z zestawień rynkowych. Przy kilku roślinach pod jednym szyldem traktujemy je jako orientacyjne.