Thai Chi

Thai Chi nie ma nic wspólnego ze sztuką walki o podobnej nazwie. Oba człony są skrótami od miejsc. Pierwszy odsyła do Tajlandii, drugi do chińskiej linii hodowlanej — a razem układają się w wyraz, który po angielsku znaczy zupełnie co innego.

Thai Chi w skrócie

Nazwa, która powstała ze sklejenia dwóch map

Hodowla ACE Seeds buduje nazwy z pochodzenia rodziców. Tak samo zrobiła tutaj.

Pierwszy człon to Tajlandia, a dokładniej prowincja Chiang Mai na północnym zachodzie kraju. Drugi to skrót od Kali China, czyli własnej linii hodowli z materiałem chińskim.

Reklama

Zbitka dała gotowy wyraz, który w innym języku oznacza chińską sztukę ruchu. Zbieżność jest przypadkowa, ale skutki ma realne. Nazwa odmiany tonie w wynikach o ćwiczeniach.

W obiegu utrwalił się przy okazji drugi zapis: Tai Chi. Jest bliższy sztuce walki i dalszy od obu rodziców, a mimo to używają go niektóre sklepy.

Rodzic z Chiang Mai i badanie, które o nim mówi

Tajska strona rodowodu to odmiana miejscowa z jednego regionu, czyli landrace. Takie linie kształtują się bez planowego krzyżowania z materiałem z zewnątrz.

O tym konkretnym materiale wiadomo więcej niż o większości linii tajskich. Wykonano na nim analizę porównawczą.

Wynik pokazał bardzo małą zmienność wewnętrzną. Pokrewieństwo prowadziło głównie do innych tradycyjnych linii tajskich i do materiału z sąsiednich krajów Azji Południowo-Wschodniej.

To zgadza się z tym, co opisujemy przy haśle Thai. Nazwa „tajska” bywa etykietą zbiorczą, ale stoją za nią populacje naprawdę do siebie podobne.

Drugi rodzic jest przeciwieństwem pierwszego. Kali China to linia hodowlana prowadzona przez lata, podana tu w czwartym pokoleniu selekcji.

Hodowca mówi o równowadze, sklepy o przewadze

Przy tej pozycji rozjeżdża się rzecz podstawowa, czyli typ.

ACE Seeds opisuje ją jako hybrydę o wyrównanym udziale obu stron. Liczby na własnej karcie nie podaje wcale.

Sklepy nasienne podają za to zapis 70/30 na rzecz sativy. Skąd go wzięły, nie wyjaśniają.

Prosty rachunek po rodzicach daje wynik zbliżony do zapisu sklepowego. Tajski rodzic jest sativą, a Kali China linią mieszaną. To jednak rachunek, a nie deklaracja hodowcy.

Dlatego nie stawiamy tu żadnej proporcji jako pewnej. Podajemy obie wersje i wskazujemy, czyja jest która.

Roślina, która najpierw wygląda na indykę

Pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetka rośliny, zmienia się tu w trakcie wzrostu.

Przez pierwsze tygodnie rośliny są zwarte, a listki szerokie. Wygląda to na materiał indyjski.

Potem następuje zwrot. Roślina wyciąga się i rozbudowuje boczne pędy, a rozgałęzienie bywa nieregularne. Wysokość podawana jest jako około 150 cm w uprawie zamkniętej i do 200 cm na zewnątrz.

Hodowca podkreśla też odporność na grzyby. Cechę tę przypisuje stronie tajskiej, ukształtowanej w klimacie wilgotnym.

Czerwień, która przy chłodzie przechodzi w czerń

Najbardziej charakterystyczna jest tu barwa. Hodowca opisuje ją jako czerwonawą i odwołuje się do dawnego określenia „Red Thai”.

Przy niskich temperaturach barwa ciemnieje niemal do czerni. Odpowiadają za to antocyjany, czyli te same barwniki, które dają kolor jagodom i czerwonej kapuście.

Barwa jest więc cechą dziedziczną, ale ujawnia się warunkowo. Ta sama roślina w cieple pozostanie zielona.

Ten sam mechanizm opisujemy przy odmianie Purple Thai. Tam wychodzi z niego fiolet, tutaj czerwień i bordo.

Dwa fenotypy, dwa różne zapachy

Z jednej partii nasion wyrastają tu rośliny wyraźnie różne. Taki konkretny wygląd nazywa się fenotypem.

Fenotypy bliższe stronie tajskiej pachną kadzidłem i sezonowanym drewnem. To klasyczny opis dawnych linii z tamtego regionu.

Fenotypy bliższe Kali China idą w stronę owocową i bardziej złożoną. Hodowca wymienia przy nich winogrona i cierpką cytrynę.

Pełna lista nut jest długa i nietypowa. Obok wilgotnej ziemi pojawiają się w niej cebula i czosnek, dalej zielona herbata, mięta, limonka i czekolada. Zakończenie opisywane jest jako czarna porzeczka.

Nuta czekoladowa wraca w tej rodzinie nazw regularnie. Opisujemy ją także przy odmianie Chocolate Thai.

Żadne oznaczenie laboratoryjne nie zostało przy tej pozycji ogłoszone. Nie wiadomo więc, który związek zapachowy prowadzi w profilu.

Co deklaruje hodowca

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To streszczenie deklaracji ze strony hodowcy.

Opisuje on działanie jako czyste i sprzyjające rozmowie. Dodaje przy tym, że materiał nie ma wywoływać nerwowości.

Takie zdanie trzeba czytać jako deklarację sprzedawcy nasion, a nie wynik pomiaru. Nie stoi za nim badanie.

Zbiór relacji użytkowników jest przy tej nazwie mały. Część opisów jest zgodna z deklaracją, część nie. Nie ma badań klinicznych, które by którąkolwiek stronę potwierdzały.

Działania niepożądane i ryzyka

Deklaracja hodowcy opisuje same odczucia przyjemne. Relacje użytkowników takiej jednostronności nie potwierdzają.

Przy odmianach o dużym udziale sativy powtarzają się w nich niepokój i przyspieszone tętno. Wymieniane są też suchość w ustach i suchość oczu.

Reakcje bywają skrajnie indywidualne. Ta sama roślina bywa opisywana jako sprzyjająca rozmowie i jako wywołująca niepokój.

Konopie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Literatura wskazuje w tej grupie wyższe ryzyko następstw psychicznych. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód podajemy za hodowcą i jest on w tym wypadku zgodny we wszystkich opisach. Sporny jest natomiast typ.

Hodowca pisze o równowadze udziałów, a sprzedawcy o przewadze sativy. Nie mamy podstaw, by rozstrzygnąć ten spór, więc podajemy obie wersje.

Opisy zapachu pochodzą z karty hodowcy. Są bardzo szczegółowe, ale nie mają potwierdzenia w żadnym ogłoszonym oznaczeniu.

Deklaracje o działaniu pochodzą od sprzedawcy nasion. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie ani zalecenie.