South Florida OG

South Florida OG to nazwa, która opisuje region i moment, a nie hodowcę. Część źródeł traktuje ją jako potomka OG Kush. Inna część twierdzi coś znacznie mocniejszego: że to po prostu ta sama roślina, zanim przeniosła się na zachód i dostała krótszą nazwę.

South Florida OG w skrócie

Nazwa mówi, gdzie i kiedy, a nie kto

Większość nazw odmian odsyła do zapachu, barwy albo hodowcy. Ta odsyła do mapy.

Południowa Floryda to obszar, na którym w latach dziewięćdziesiątych krążył materiał wyjściowy dla całej gałęzi OG. Nazwa utrwaliła więc miejsce, a nie autorstwo.

Drugi człon nazwy jest jeszcze mniej precyzyjny. Skrót „OG” ma co najmniej cztery wykluczające się rozwinięcia, które rozbieramy w haśle OG Kush.

Razem daje to nazwę bez żadnego elementu sprawdzalnego. Ani region, ani skrót nie wskazują konkretnej osoby ani konkretnego zapisu krzyżówki.

Potomek OG Kush czy po prostu OG Kush

To jest w tym haśle pytanie główne i odpowiedzi są dwie.

Wersja pierwsza umieszcza tę roślinę wewnątrz rodziny OG, obok takich odbitek jak SFV OG, Tahoe OG czy Fire OG. Byłaby więc jedną z wielu sióstr.

Wersja druga idzie dalej. Mówi, że to właśnie ta odbitka jest pierwotnym, wschodnim wcieleniem OG Kush — tym, które dopiero później trafiło do Kalifornii.

Za drugą wersją przemawia chronologia. Nasze hasło o OG Kush podaje początek na Florydzie na początku lat dziewięćdziesiątych i przenosiny do Kalifornii pięć lat później.

Opisy South Florida OG podają dokładnie to samo: rozejście się materiału z Florydy do Los Angeles około 1996 roku.

Jeśli obie relacje dotyczą jednego zdarzenia, to nie mamy tu rodzica i dziecka. Mamy jedną roślinę pod dwiema nazwami, nadanymi na dwóch wybrzeżach.

Rozstrzygnąć tego nie sposób. Materiał krążył jako sadzonka przekazywana z rąk do rąk, a nikt nie prowadził zapisków.

Trzecia nazwa z tej samej okolicy

Zamieszania dokłada Triangle Kush, druga florydzka odbitka z tamtych lat.

Część opisów podaje wprost, że South Florida OG bywa nazywana Triangle Kush. Inne trzymają je osobno i mówią jedynie o wspólnym środowisku.

Sama nazwa Triangle Kush odsyła do trójkąta wyznaczonego przez trzy największe miasta stanu. Rozwijamy to przy Triangle Mints.

Wynik jest taki, że w jednym stanie i w jednej dekadzie powstały co najmniej trzy nazwy dla materiału, którego nikt nie potrafi rozdzielić.

Rodowód, którego nikt nie zapisał

Najczęściej powtarzana wersja mówi o skrzyżowaniu linii Chem 91 z krzyżówką Lemon Thai i kusha pakistańskiego albo hinduskiego.

Chem 91 to ponumerowana odbitka linii Chemdawg. Kush z drugiej strony to materiał z pasma, które opisujemy przy Hindu Kush.

Warto zestawić to z rodowodem podawanym dla samej OG Kush. Tam wraca ten sam zestaw: Chemdawg, Lemon Thai i kush.

Zbieżność jest zbyt duża, żeby ją zbyć. Albo jedno źródło przepisało od drugiego, albo mowa o tej samej roślinie.

Autorzy tej wersji sami zaznaczają, że to hipoteza. Żadne z tych źródeł nie powołuje się na zapiski hodowlane.

Co po niej zostało w katalogu

W naszym katalogu ta nazwa istnieje wyłącznie jako przodek i nigdy jako pozycja własna.

Najkrótsza droga prowadzi przez Biscotti. Powstała ona z połączenia ponumerowanej siewki Gelato właśnie z tą odbitką.

Z Biscotti wyszły dalej Gelatti oraz Permanent Marker. Obie mają ją w rodowodzie i obie są od niej znacznie głośniejsze.

Wnosi tam za każdym razem to samo: paliwowo-ziemisty spód profilu i sztywny pokrój, czyli ogólny kształt i sylwetkę rośliny.

Budowa rośliny przeczy etykiecie

To jest szczegół, który warto zauważyć, bo psuje wygodny podział.

Część opisów nazywa tę roślinę indicą. Opisy budowy mówią jednak coś innego.

Roślina jest wysoka i tyczkowata, o wyraźnie wydłużonych pędach. Międzywęźla, czyli odstępy między kolejnymi piętrami gałęzi na łodydze, są średnie, a nie skrócone.

Liście składają się z wąskich listków, a nie z szerokich i zaokrąglonych. To układ typowy dla materiału o pochodzeniu sativowym.

Przylistki, czyli łuskowate osłonki otulające pojedynczy kwiat, są tu liczne w stosunku do liści. To z nich składa się szyszka.

Kwiatostany opisywane są jako stożkowate i osadzone na długich odcinkach pędu. Dojrzewanie przypada zwykle między siódmym a dziewiątym tygodniem kwitnienia.

Cytryna, sosna i paliwo

Opisy zapachu są tu zgodne, co przy odmianie o spornym rodowodzie zdarza się rzadko.

Rdzeń to trójka: skórka cytryny, igliwie i nuta paliwowa. Pod spodem wraca lekko słodka ziemistość.

Po rozkruszeniu warstwy się rozdzielają i wyraźniej słychać pieprz. W smaku wraca sosna, a na końcu zostaje paliwo.

W oznaczeniach na czoło wychodzi mircen, ten sam zapach, co w chmielu i tymianku. Dalej idą limonen o zapachu skórki cytryny i kariofilen, który daje ostrość czarnemu pieprzowi.

Zestaw uzupełniają pinen o zapachu igliwia, znanym z sosnowego lasu, oraz humulen, odpowiedzialny za goryczkowy zapach chmielu w piwie.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Opisy mówią o szybkim początku i o wrażeniu skupienia, przechodzącym z czasem w rozluźnienie ciała. Część osób opisuje odmianę jako towarzyską.

Inna część opisuje coś odwrotnego: senność narastającą po dłuższym czasie. Rozejście jest tu regułą, nie wyjątkiem.

Te relacje trzeba czytać z zastrzeżeniem. Pochodzą od osób, które same zgłosiły wrażenia, więc nie są badaniem. Nie ma badań klinicznych, które by je potwierdzały.

Dochodzi do tego problem etykiety. Materiał nasienny sprzedawany pod tą nazwą bywa niejednolity, bo pierwotnie była to jedna odbitka.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też skutki nieprzyjemne.

Najczęściej wymieniane są suchość w ustach i suchość oczu. Dalej pojawiają się senność oraz kłopoty z pamięcią krótkotrwałą.

Osoby skłonne do niepokoju opisują też odczucie napięcia. To odczucie odwrotne do skupienia, o którym pisze inna część tych samych osób.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowodu tej odbitki nie da się dziś ustalić. Podajemy najczęstszą wersję i zaznaczamy, że jej autorzy sami nazywają ją hipotezą.

Pytania, czy to osobna roślina, czy florydzkie wcielenie OG Kush, nie rozstrzygamy. Zestawiamy obie relacje i pokazujemy, w czym się pokrywają.

Utożsamienie z Triangle Kush pochodzi od części źródeł i podajemy je jako ich twierdzenie. Inne źródła trzymają obie nazwy osobno.

Opisy odczuć pochodzą z relacji użytkowników zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie ani zalecenie.