Sour Dubb

Sour Dubb figuruje w rodowodzie Gorilla Glue jako jedna nazwa. W rzeczywistości kryją się pod nią dwie różne rośliny. Pierwsza to pojedyncza sadzonka z garści rozdanych nasion. Druga to jej odtworzenie, zrobione lata później i z innym ojcem. Katalogi opisują je tak samo, choć nawet typ podają sobie odwrotnie.

Sour Dubb w skrócie

Cztery nasiona rozdane na imprezie

Początek tej linii nie ma nic wspólnego z planową hodowlą.

Około 2008 roku hodowca podpisujący się B.O.G. rozdał garść nasion na spotkaniu branżowym w północnej Kalifornii. Relacje mówią o czterech sztukach. Wzeszła i przetrwała jedna roślina.

Ta jedna roślina okazała się na tyle dobra, że zaczęto ją rozmnażać z sadzonek. Materiał krążył dalej między uprawiającymi, nigdy w postaci nasion.

Tak powstała odmiana, do której nie było drogi przez nasiona. Przez kilka lat miał ją wyłącznie ten, kto znał kogoś z sadzonką.

Odtworzenie z innym ojcem

Hodowca postanowił później odtworzyć tę krzyżówkę w nasionach. Napotkał jednak przeszkodę: pierwotnej rośliny ojcowskiej już nie miał.

W pierwszym podejściu ojcem miała być wschodnia odmiana Sour Diesel z wybrzeża atlantyckiego. Przy odtwarzaniu użyto innej rośliny — ustabilizowanej linii Sour Diesel prowadzonej przez hodowcę o pseudonimie Rez.

To nie jest szczegół. Zmiana jednego rodzica zmienia potomstwo, nawet jeśli nazwa pozostaje ta sama.

Efekt widać w katalogach. Wersję z sadzonki opisuje się jako ciągnącą w stronę sativy. Wersję z nasion — jako przechyloną ku indice.

Dwa źródła, dwie odwrotne liczby

Rozjazd da się pokazać na jednej liczbie.

Jedno zestawienie podaje dla Sour Dubb podział 60% indiki i 40% sativy. Drugie podaje dokładnie odwrotnie: 60% sativy i 40% indiki.

Obie liczby opisują tę samą nazwę i nikt przy nich nie zaznacza, o którą wersję chodzi. Przy takiej sprzeczności zostawiamy w metryczce puste pola zamiast wybierać jedną stronę.

Podział ten opisuje zresztą pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki wpływa ona na organizm.

Wnuczka gumy balonowej

Drugi rodzic bywa pomijany, a jest ciekawszy niż strona dieslowa.

Sour Bubble to własna praca tego samego hodowcy. Wywodzi się z rodziny Bubble Gum, a powstała przez wielokrotne krzyżowanie potomstwa z powrotem z wybranym rodzicem. Taki zabieg utrwala cechy, ale zawęża pulę genetyczną.

Celem były rośliny niskie, szybko kwitnące i gęsto pokryte żywicą. Kwitnienie skrócono do czterdziestu dziewięciu dni.

Słodka, gumowo-owocowa nuta w zapachu Sour Dubb pochodzi właśnie stąd. To jedyny wyraźnie rozpoznawalny ślad tego rodzica.

Rola w powstaniu Gorilla Glue

Sour Dubb trafiła do historii jako składnik najgłośniejszej „klejowej” linii. Jej dokładna rola pozostaje sporna.

Wersja pierwsza mówi, że roślina Chem’s Sister wytworzyła pyłek i zapyliła rosnącą obok Sour Dubb. Wersja druga odwraca role.

Wersja trzecia, pochodząca od samego hodowcy Gorilla Glue, jest jeszcze inna. Według niej zapyliły pomieszczenie gotowe krzyżówki Chem’s Sister z Sour Dubb, zrobione wcześniej. Nasiona zebrano wtedy z zupełnie innej rośliny.

W każdej z tych wersji Sour Dubb jest obecna, ale za każdym razem w innej roli. Zapis rodowodu z trzema nazwami w rzędzie nie oddaje żadnej z nich.

Nazwa Chem’s Sister odsyła zresztą do rodziny Chemdawg — i tam również panuje spór o to, która roślina była którą.

Zapach: paliwo, a pod nim cukierek

Opisy są tu wyjątkowo zgodne, co przy tej odmianie zaskakuje.

Pierwsze wrażenie to ostra nuta paliwowa z kwaśnym tłem. Wprost z rodzica dieslowego.

Druga warstwa idzie w przeciwną stronę. Pojawia się słodycz gumy balonowej i owoców jagodowych, czasem opisywana jako tropikalna.

Trzeci plan bywa opisywany jako pieprzny i korzenny. Za tę nutę odpowiada zwykle kariofilen, ten sam związek, który daje ostrość czarnemu pieprzowi.

Dwa opisy wymieniają obok niego limonen o zapachu skórki cytryny i mircen, znany z chmielu i tymianku. Oba pochodzą jednak ze stron sprzedających tę odmianę, bez dokumentu z laboratorium.

Budowa rośliny

Rośliny opisywane są jako niskie do średnich, o zwartej sylwetce.

Kwiatostany są gęste i drobne, w kształcie zbliżonym do prażonej kukurydzy. Barwa waha się od ciemnej zieleni po odcienie fioletu.

Fiolet dają antocyjany — te same barwniki, które odpowiadają za kolor jagód i czerwonej kapusty. Ujawniają się przy chłodniejszych nocach.

Znamiona, czyli cienkie włoski wyrastające z kwiatów i łapiące pyłek, są tu wąskie i pomarańczowe.

Czas kwitnienia podawany jest jako siedem do dziewięciu tygodni. Deklarowany zbiór to 300–400 g z metra kwadratowego w uprawie zamkniętej.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

W opisach powtarza się przebieg dwuczłonowy. Najpierw odczucia pobudzające i chęć rozmowy, potem rozluźnienie ciała.

Część relacji podkreśla, że druga faza nie przygważdża do fotela. Inne opisy tego nie potwierdzają.

Te relacje trzeba czytać z zastrzeżeniem. Pochodzą od osób, które same zgłosiły swoje wrażenia, więc nie są badaniem. Nie ma badań klinicznych, które by je potwierdzały, a reakcje bywają bardzo indywidualne.

Dochodzi do tego problem opisany wyżej. Skoro pod jedną nazwą krążą dwie różne rośliny, część osób opisywała po prostu co innego.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też skutki nieprzyjemne.

Najczęstsza jest suchość w ustach, którą zgłasza blisko jedna trzecia opisujących. Drugie miejsce zajmuje suchość oczu, wskazywana przez mniej więcej co dziesiątą osobę.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC. Deklaracje dla tej linii sięgają 26%, przy czym pochodzą od sprzedawców, a nie z oznaczeń laboratoryjnych.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija. Literatura wskazuje w tej grupie wyższe ryzyko następstw psychicznych. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Historia tej linii opiera się na relacjach uprawiających i na opisach sprzedawców. Nie ma przy niej dokumentacji hodowlanej.

Rozróżnienie na wersję z sadzonki i wersję z nasion podają zgodnie dwa niezależne opisy. Żaden nie mówi jednak, którą z nich opisuje w dalszej części tekstu.

Trzy zapisy nazwy traktujemy jako jedną odmianę, bo tak traktuje je rynek. Nie jest wykluczone, że kryją się za nimi jeszcze inne rośliny.

Deklaracje co do typu, czasu kwitnienia i zawartości THC są rozbieżne. Podajemy zakresy i wskazujemy źródło, a pól spornych nie wypełniamy.

Opisy odczuć pochodzą z relacji użytkowników zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie ani zalecenie.