Skywalker OG

Skywalker OG to jedna z lepiej udokumentowanych odmian z rodziny OG — i jedna z niewielu, przy których widać, jak działa łączenie dwóch odrębnych szkół hodowlanych: holenderskiej i kalifornijskiej. Zaczynamy jednak od czegoś innego, bo pierwszy kłopot z tą nazwą jest kłopotem z podobną nazwą obok.

Nie mylić z Galaxy Walker OG

To rozróżnienie warto postawić od razu, bo obie nazwy krążą w polskim obiegu i bywają traktowane jak dwa zapisy jednej linii. Galaxy Walker OG to osobne oznaczenie: rodowodu nikt przy nim nie ujawnił, a profil prowadzi w nim nerolidol. Skywalker OG ma rodowód udokumentowany i profil mircenowy. Wspólny jest wyłącznie człon „Walker” i przynależność do rodziny OG — czyli dokładnie tyle, ile trzeba, żeby jedno hasło podstawić pod drugie.

Skywalker OG w pigułce

Amsterdam spotyka Kalifornię

Skywalker to holenderska krzyżówka Mazar z Blueberry — obie linie należą do klasyki europejskiej szkoły hodowlanej. Mazar wnosi afgański rodowód, krępy pokrój i skrócone międzywęźla, Blueberry — jagodową słodycz i skłonność do przebarwień antocyjanowych.

OG Kush wnosi kalifornijski, paliwowo-sosnowy profil i całą warstwę „OG”.

Efektem jest odmiana, w której holenderska owocowość spotyka się z kalifornijską paliwowością — połączenie nietypowe, bo obie szkoły przez lata rozwijały się osobno, o czym więcej przy Wappa. Podział na indikę i sativę opisuje tu pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki wpływa ona na organizm.

Nazwisko z „Gwiezdnych wojen”

Skywalker to nazwisko rodowe głównych bohaterów „Gwiezdnych wojen”. Nazewnictwo popkulturowe tworzy w konopiach osobną, sporą grupę — obok Skywalker OG są w niej Death Star, Yoda OG, Darth Vader OG czy Snowtorious nawiązujący do pseudonimu rapera.

Podobnie jak przy nazwach od marek, chodzi tu o cudzą własność intelektualną — z tą różnicą, że posiadacze praw do dzieł filmowych rzadko podejmowali kroki przeciwko hodowcom. Historia Gorilla Glue pokazuje, że przy markach konsumenckich bywało inaczej. Nazwy z tej grupy nie mówią nic o rodowodzie — dwie odmiany z tym samym filmowym członem potrafią nie mieć ze sobą wspólnego przodka.

Mircen na czele, jagoda w tle

Profil prowadzi mircen — terpen o ziemistym, lekko piżmowym zapachu, obecny też w tymianku, chmielu i liściu laurowym; w naszym katalogu jest terpenem wiodącym najczęściej ze wszystkich dziewięciu. Obok niego deklarowane są kariofilen (pieprz czarny), limonen (skórka cytryny) i linalol (kwiatowy, ten sam co w lawendzie).

Zapach jest ziemisty i sosnowy, z jagodowym akcentem odziedziczonym po Blueberry i paliwowym spodem od OG Kush. To właśnie jagodowa nuta w kushowym profilu jest znakiem rozpoznawczym tej odmiany. Po rozkruszeniu warstwa owocowa wychodzi mocniej niż przy otwarciu pojemnika, a w parze z waporyzatora utrzymuje się najdłużej ze wszystkich.

Krępy pokrój i fioletowe przebarwienia

Pokrój jest krępy i szeroki: międzywęźla krótkie, pędy boczne wyrastają blisko siebie i dorównują długością pędowi głównemu, przez co korona rozkłada się na boki zamiast piąć się w górę. Taki układ dziedziczy się po afgańskiej stronie Mazara. Liść dłoniasty ma zwykle siedem do dziewięciu szerokich listków o zaokrąglonym obrysie, osadzonych na krótkich ogonkach; blaszka jest ciemna, matowa, wyraźnie ciemniejsza niż u linii hazowych.

Najbardziej charakterystyczne jest wybarwienie. Na ogonkach liściowych, na nerwach i na przylistkach pojawiają się fioletowe i śliwkowe przebarwienia — to spadek po Blueberry, linii znanej właśnie z tej cechy. Odpowiadają za nie antocyjany, barwniki, których wytwarzanie nasila się przy niższych temperaturach nocy. Sama zdolność do ich syntezy jest dziedziczna, ale to, jak mocno się ujawni, zależy od warunków: rośliny z tej samej partii potrafią wybarwić się zupełnie inaczej. Znamiona słupków są krótkie i rdzawopomarańczowe, dobrze widoczne na ciemnym tle blaszki.

Fenotypy rozchodzą się wyraźnie: te ciążące ku Blueberry są ciemniejsze i mocniej wybarwione, te ciążące ku OG Kush mają listki węższe, kwiatostany bardziej wydłużone, a barwę jaśniejszą, bez fioletu. Po tym rozstępie widać w roślinie oba rodowody naraz.

Nota redakcyjna

Rodowód opiera się na deklaracjach hodowców i relacjach środowiskowych; skład samej OG Kush pozostaje sporny i to on jest najsłabiej udokumentowanym ogniwem tej linii. Rozdzielenie Skywalker OG i Galaxy Walker OG opieramy na deklaracjach dotyczących rodowodu i profilu terpenowego. Opis morfologii dotyczy cech linii i różni się między fenotypami.

Zestawienie ma charakter informacyjny i encyklopedyczny. Nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania.