Silver Pearl

Nazwa Silver Pearl składa się z dwóch członów, które działają zupełnie inaczej. „Pearl” jest zapisem rodowodu i wskazuje konkretnego rodzica. „Silver” nie wskazuje niczego — to ozdobnik z konwencji, która w Amsterdamie lat dziewięćdziesiątych obsługiwała kilkanaście nazw naraz.

Połowa nazwy mówi prawdę, połowa nic

Rodzicem tej odmiany jest Early Pearl, stara linia przeznaczona do uprawy na zewnątrz. Drugi człon nazwy pochodzi wprost od niej.

Człon pierwszy należy do innego porządku. W tamtej dekadzie obok „silver” szły „white”, „platinum”, „crystal” i „diamond”, a wszystkie opisywały wrażenie wzrokowe.

Ten sam człon doczepiono później do rodziny hazowej. Tak powstały nazwy Silver Haze i Super Silver Haze.

W jednej nazwie stoją więc obok siebie dwa zupełnie różne rodzaje informacji. Z zapisu nie da się orzec, który człon jest którym — trzeba znać rodowód.

Cztery składniki i jeden skrót, który wszystko myli

Rodowód zapisuje się jako Early Pearl skrzyżowana ze Skunkiem #1, a to potomstwo z Northern Lights #5.

Zapisane inaczej: Early Pearl razem ze Skunkiem #1 daje linię wczesną, a Northern Lights #5 dokłada stronę afgańską.

Ten sam zestaw stoi w środku sporu o rodowód Silver Haze. Nasze hasło o tamtej odmianie pokazuje, że część źródeł dopisuje do niej skunka, a część nie.

Rozwiązanie jest proste. Skunk nie jest dopisany osobno — wchodzi tam opakowany właśnie w Silver Pearl.

Silver Pearl jest więc nazwą, bez której zapis rodowodu jednej z najsłynniejszych linii hazowych przestaje się kleić.

Ślad z 1989 roku, którego nikt nie podpisał nazwą

W 1989 roku amsterdamski konkurs wygrało zgłoszenie firmy The Seed Bank. W archiwum zapisano je wzorem krzyżówki, a nie nazwą handlową.

Zapis brzmi: Early Pearl razy Skunk #1 razy Northern Lights #5 razy Haze. Pierwsza połowa tego wzoru to dokładnie rodowód Silver Pearl.

Nasze hasło o Silver Haze czyta ten sam zapis jako czteroskładnikową wersję tamtej odmiany. Oba odczytania są zgodne — bo Silver Pearl jest w tym wzorze zawarta.

Wniosek jest jeden i ostrożny. Roślina o tym rodowodzie istniała w firmie Nevila Schoenmakersa najpóźniej w 1989 roku.

Nazwy w tamtych zgłoszeniach nie padają, więc dalej idą już domysły. My się na nie nie decydujemy.

Nagroda z 1994 roku w dwóch wykluczających się wersjach

Dwa duże serwisy z opisami odmian przypisują tej linii nagrodę z amsterdamskiego konkursu w 1994 roku. Podają jednak co innego.

Pierwszy pisze o pierwszym miejscu w kategorii hybryd. Drugi o drugim miejscu w kategorii nasiennej.

Archiwum wyników z tamtego roku wymienia sześć kategorii: konkurs główny, kawiarniany, uprawa w ziemi, uprawa hydroponiczna, haszysz i nasiona. Kategorii hybryd nie było wcale.

W kategorii nasiennej drugie miejsce zajęła firma Positronics, a trzecie Cerebral Seeds. Pierwsze miejsce nie zostało w tym archiwum wypełnione.

Zgłaszające się firmy nasienne były w 1994 roku tylko trzy: Sensi Seed Bank, Cerebral Seeds i Positronics. Nieuzupełnione pierwsze miejsce przypadło więc najpewniej Sensi — ale nazwa odmiany nie pada nigdzie.

Konkurs główny ta sama firma wygrała wtedy z Jackiem Hererem. To jedyna nazwa Sensi zapisana w wynikach 1994 roku.

Żadnej z dwóch krążących wersji nagrody nie da się więc potwierdzić. Do naszej bazy nagród nie wpisujemy jej wcale.

Rodzic został w katalogu, potomek zniknął

Hodowla, której przypisuje się tę linię, prowadzi dziś dziewięćdziesiąt pięć pozycji. Silver Pearl nie ma wśród nich.

Nie ma jej też w zarchiwizowanych wersjach tego katalogu, sięgających 2011 roku. Pod członem „silver” stoją tam wyłącznie Silver Haze i Silver Fire.

Za to Early Skunk, czyli połączenie Early Pearl ze Skunkiem #1, jest w katalogu do dziś. Ocalał rodzic, wypadł potomek.

Nie znaleźliśmy też żadnego banku nasion, który prowadziłby dziś pozycję o tej nazwie. To odmiana obecna głównie w rodowodach.

Budowa rośliny i zapach

Rośliny opisywane są jako niewysokie i zwarte, o szerokich listkach. Ulistnienie jest gęste, co przy obróbce bywa uciążliwe.

Kwitnienie podawane jest rozbieżnie. Jedno zestawienie mówi o siedmiu tygodniach w pomieszczeniu, inne o ośmiu do dziewięciu.

Na zewnątrz zbiór wypada według tych opisów na początek października. To wcześnie jak na linię opisywaną jako sativowa.

Zapach opisywany jest wyjątkowo niejednolicie. Jedno źródło mówi o ciemnej czekoladzie i miodowej wanilii, drugie o cytrusach i miodzie z korzenną nutą.

Pojawia się też nuta skunksowa, co przy Skunku #1 w rodowodzie nie dziwi. Oznaczeń terpenowych z laboratorium dla tej nazwy nie ma.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

Powtarzają się w nich dwa określenia: podniesienie nastroju i energia. Część opisów dodaje ociężałość ciała, którą przypisuje się stronie afgańskiej.

Jedno zestawienie opisuje działanie jako intensywne i przytłaczające przy większych ilościach. Inne relacje takiego wrażenia nie odnotowują.

Te relacje trzeba czytać z zastrzeżeniem. Pochodzą od osób, które same zgłosiły swoje wrażenia, więc nie są badaniem. Nie ma badań klinicznych, które by je potwierdzały, a reakcje bywają bardzo indywidualne.

Dochodzi do tego kłopot podstawowy. Odmiany nie ma dziś w sprzedaży, więc świeżych relacji praktycznie nie przybywa.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też skutki nieprzyjemne, choć zestawień jest przy tej nazwie mało.

Wymieniane są suchość w ustach i suchość oczu. Osobno odnotowano niepokój przy większych ilościach — czyli odczucie odwrotne do podniesienia nastroju, o którym pisze inna część tych samych osób.

Ryzyko niepokoju i przyspieszonego tętna rośnie przy wysokiej zawartości THC. Dla tej linii nie ma jednak oznaczeń laboratoryjnych, a krążące liczby pochodzą z opisów katalogowych.

Konopie wpływają też na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija — literatura wskazuje w tej grupie wyższe ryzyko następstw psychicznych. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód opieramy na zapisach zewnętrznych zestawień, bo hodowla nie prowadzi już karty tej odmiany. Dokumentacji hodowlanej z lat osiemdziesiątych nie ma.

Powiązanie zgłoszenia konkursowego z 1989 roku z tą linią jest naszą lekturą zapisu wyników, a nie ustaleniem organizatora.

Wskazanie firmy, której przypadło nieuzupełnione pierwsze miejsce w kategorii nasiennej w 1994 roku, jest wnioskiem z listy trzech uczestników. Nazwy odmiany nie podaje żadne źródło.

Podziału na indikę i sativę nie podajemy liczbowo. Jedyna krążąca proporcja pochodzi z bazy odmian i nie zgadza się z zapisem rodowodu.

Opisy odczuć pochodzą z relacji użytkowników zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie ani zalecenie.