SFV OG

SFV OG to skrót od San Fernando Valley OG — jednej z klasycznych kalifornijskich odsłon OG Kush. Jej nazwa otwiera temat, który porządkuje połowę rodziny OG: geografię kalifornijskich klonów. Bez tej mapy trudno zrozumieć, dlaczego kilkanaście odmian o niemal identycznym rodowodzie nosi zupełnie różne nazwy.

W skrócie: odmiana krąży jako SFV OG, San Fernando Valley OG i — z ważnym zastrzeżeniem, o którym niżej — SFV OG Kush. Rodowodu nikt nie rozpisał, bo z punktu widzenia hodowli nie jest to krzyżówka, tylko klon. Nasienną dystrybucję prowadziła kalifornijska Cali Connection. Opisywana jest jako odmiana o przewadze indiki, zwykle w proporcji około 70/30, z mircenem na czele profilu terpenowego. Podział na indicę i sativę opisuje przy tym pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki wpływa ona na organizm.

Mapa kalifornijskich OG

Rodzina OG rozrosła się w latach 90. i 2000. w sposób, który dziś wygląda chaotycznie, ale miał prostą logikę: odmiany nazywano od miejsca, w którym krążył dany klon.

• SFV OG — Dolina San Fernando, północna część aglomeracji Los Angeles.
• Tahoe OG — okolice jeziora Tahoe na granicy Kalifornii i Nevady.
• Triangle Kush — trójkąt między Jacksonville, Tampą i Miami na Florydzie, opisany przy Triangle Mints.
• Ghost OG, Alpha OG, Poison OG — nazwane już nie od miejsc, lecz od osób, które je rozprowadzały.

Wspólny mianownik: wszystkie wywodzą się z tego samego, nieustalonego do końca materiału wyjściowego — kalifornijskiego OG Kush z początku lat 90. Nie są krzyżówkami, tylko odsłonami jednej linii, które rozeszły się geograficznie i z czasem zaczęły się różnić.

Czym jest „cut”

W żargonie hodowlanym cut to konkretny klon — sadzonka pobrana z jednej rośliny matecznej i rozmnażana wegetatywnie, przez ukorzenianie kolejnych pędów. Cała populacja takiego klonu jest genetycznie identyczna, niezależnie od tego, ile razy i przez ile rąk przeszła. To odróżnia go od odmiany nasiennej, w której każde nasiono daje inne zestawienie genów rodzicielskich.

Kalifornijskie OG rozchodziły się właśnie jako cuty: ktoś dostawał sadzonkę, przewoził ją do innego miasta i zaczynał rozmnażać dalej. Nazwa nowego miejsca doklejała się do starej — stąd SFV OG, Tahoe OG i cała reszta mapy.

Klon nie jest jednak wieczny. Rośliny rozmnażane wegetatywnie przez lata kumulują mutacje somatyczne — drobne zmiany w komórkach tkanki, dziedziczone przez kolejne sadzonki — a także patogeny przenoszone razem z tkanką, których nasiono zwykle nie przenosi. Dlatego dwa egzemplarze tego samego cutu, rozdzielone dwiema dekadami rozmnażania, potrafią różnić się pokrojem i profilem zapachowym. Różnice między kalifornijskimi OG wynikają więc częściowo z dryfu, a nie tylko z odrębnego pochodzenia.

SFV OG kontra SFV OG Kush

W obiegu funkcjonują obok siebie dwa niemal identyczne oznaczenia i bywają mylone. Według materiałów Cali Connection SFV OG to sam klon z Doliny San Fernando, natomiast SFV OG Kush to praca nasienna: ten klon skrzyżowany z materiałem afgańskim, żeby dało się go rozmnażać z nasion. Pierwsza nazwa oznacza więc roślinę, druga — jej potomstwo.

To rozróżnienie ma znaczenie przy czytaniu opisów, bo obie pozycje bywają opisywane wymiennie, choć genetycznie nie są tym samym. Podobny kłopot opisujemy przy OG Kush, gdzie liczba wariantów nazwy dawno przekroczyła liczbę udokumentowanych linii.

Profil terpenowy

Profil prowadzi mircen — monoterpen o zapachu ziemistym z piżmowym tłem, obecny w chmielu, tymianku i liściu laurowym. Towarzyszą mu limonen (skórka cytryny i pomarańczy), kariofilen (nuta pieprzowa, ta sama co w pieprzu czarnym i goździkach) oraz pinen — związek odpowiadający za woń igliwia, najpowszechniejszy terpen w przyrodzie, wydzielany przez lasy iglaste w ilościach mierzalnych w skali atmosfery.

Zapach całości jest sosnowy i paliwowy, z cytrusowym akcentem i ziemistym spodem. To podręcznikowy profil OG — punkt odniesienia, wobec którego opisuje się resztę rodziny. Po rozkruszeniu kwiatostanu paliwowa ostrość wychodzi mocniej, a w parze z waporyzatora cytrus utrzymuje się najdłużej.

Pokrój i budowa kwiatostanu

SFV OG rośnie rozłożyście: odcinki międzywęźli są długie jak na materiał z przewagą indiki, pędy boczne odchodzą od pędu głównego pod szerokim kątem, a dominacja wierzchołkowa jest umiarkowana. Sylwetka wychodzi z tego luźna i nieregularna — cecha rozpoznawcza całej rodziny OG, odróżniająca ją od krępych linii afgańskich.

Liść jest dłoniasto złożony, o listkach średniej szerokości, z wyraźnie ząbkowanym brzegiem i jasnozieloną blaszką. Kwiatostany są podłużne i osadzone wzdłuż wydłużonych odcinków pędu, przez co nie zlewają się w jedną bryłę, jak u odmian o skróconych międzywęźlach. Znamiona słupków są liczne i wcześnie przechodzą w rdzawy pomarańcz — na jasnym tle liści przykwiatowych daje to kontrast, po którym linie OG rozpoznaje się z daleka.

Najczęstsze pytania

Co oznacza skrót SFV?

San Fernando Valley — dolina w północnej części aglomeracji Los Angeles, gdzie krążył ten klon OG Kush.

Czym jest „cut” w hodowli konopi?

Konkretnym klonem — sadzonką pobraną z jednej rośliny i rozmnażaną wegetatywnie. Cała jego populacja jest genetycznie identyczna, choć po latach rozmnażania pojawiają się drobne różnice.

Czy SFV OG i Tahoe OG to różne odmiany?

To odsłony tej samej linii OG Kush, które rozeszły się geograficznie i z czasem zaczęły się różnić — nie osobne krzyżówki.

Nota redakcyjna

Pochodzenie kalifornijskich odsłon OG Kush opiera się na relacjach środowiskowych z okresu przed legalizacją i nie jest udokumentowane; rodowodu tej pozycji nie rozpisał żaden hodowca, bo w jej wypadku po prostu nie istnieje w formie zapisu. Rozróżnienie między SFV OG a SFV OG Kush podajemy za materiałami dystrybutora nasion. Opis pokroju i budowy kwiatostanu dotyczy cech typowych dla linii.

Zestawienie ma charakter informacyjny i encyklopedyczny. Nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania.