Lilac Diesel

Lilac Diesel to hybryda z amerykańskiej hodowli Ethos Genetics, rozpoznawana po nietypowym połączeniu zapachu kwiatowego z paliwowym — stąd nazwa łącząca bez lilak i olej napędowy. Jest też jedną z najciekawiej rozpisanych rodowodowo genetyk ostatniej dekady: zamiast dwóch rodziców ma cztery linie, dobrane nie pod cechy rośliny, lecz pod konkretny efekt zapachowy.

Lilac Diesel w pigułce

Colin Gordon i hodowla populacyjna

Odmiana wyszła z hodowli Ethos Genetics, założonej przez Colina Gordona — jednego z hodowców, którzy w drugiej połowie lat dziesiątych przestawili amerykańską scenę nasienną z pojedynczych krzyżówek na pracę populacyjną. Różnica jest zasadnicza: klasyczny bank nasion krzyżował dwie rośliny i wybierał z kilkunastu siewek, praca populacyjna zakłada wysiew setek albo tysięcy egzemplarzy i selekcję z całego rozkładu cech. Przy tej skali rzadkie kombinacje genów, które w małej partii nigdy by się nie pojawiły, stają się osiągalne.

Lilac Diesel powstała jako projekt zapachowy. Celem nie było podbicie zawartości kannabinoidów, tylko wyciągnięcie profilu kwiatowego, który w konopiach pojawia się rzadko i zwykle ginie pod nutami paliwowymi albo cytrusowymi. To rzadki przypadek, w którym da się wskazać jednoznaczne kryterium selekcji — w większości linii z tego okresu kryteria pozostają niejawne.

Ethos wypuścił potem kolejne odsłony linii, oznaczane jako V2 i BX (backcross, czyli krzyżowanie wsteczne z jednym z rodziców w celu utrwalenia cechy) — dlatego materiał sprzedawany pod tą samą nazwą bywa z różnych pokoleń selekcji i nie musi być ze sobą tożsamy.

Cztery linie w jednym rodowodzie

Rodowód Lilac Diesel schodzi do dwóch bardzo różnych zakątków hodowli — europejskiej z lat 70. i 80. oraz amerykańskiej z ostatniej dekady. Każda z czterech linii wnosi inną warstwę:

• Silver Lemon Haze — część hazowa. To krzyżówka Super Silver Haze z Lemon Skunk, a więc dalej — przez Haze i Skunk #1 — sięga materiału sprzed pół wieku.
• Forbidden Fruit — krzyżówka Cherry Pie z Tangie, odpowiadająca za owocowo-cytrusową warstwę zapachu i za skłonność do przebarwień.
• Citral Glue — wprowadza do rodowodu Gorilla Glue #4, a wraz z nią paliwowy spód profilu.
• Cherry Lime Haze — domyka całość akcentem wiśniowo-limonkowym.

Warto zauważyć, że dwie z czterech linii są hazami, a dwie — owocowymi hybrydami nowej generacji. Efektem jest genetyka o proporcjach zbliżonych do 60% sativy i 40% indiki, choć poszczególni producenci podają ten podział zgodnie z własnymi oznaczeniami. Podział ten opisuje pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki wpływa ona na organizm.

Terpinolen — rzadki lider profilu

Deklarowana zawartość THC mieści się w przedziale 18–24% przy CBD poniżej 1%. Chemotypowo jest to odmiana typu I, czyli THC-dominująca bez istotnego udziału CBD — klasyfikacja chemotypowa opisuje proporcję dwóch głównych kannabinoidów i jest niezależna od podziału na indicę i sativę.

Wyróżnikiem jest terpen wiodący: terpinolen. To rzadkość — w większości współczesnych linii prowadzi mircen, limonen albo kariofilen. Terpinolen występuje też w jabłkach, gałce muszkatołowej, kolendrze i właśnie w kwiatach bzu, i to on nadaje profilowi ten kwiatowy, lekko korzenny charakter. Obok niego oznaczane są mircen, kariofilen, pinen, limonen, humulen i bisabolol — ten ostatni znany głównie z rumianku.

Bez i olej napędowy — dwie warstwy zapachu

Zapach jest dwuwarstwowy i właśnie ta dwoistość zbudowała rozpoznawalność odmiany.

Pierwsza warstwa jest kwiatowa i lawendowa, z wyraźnym akcentem cytrusowym — nietypowo delikatna jak na genetykę z GG4 w rodowodzie. Druga wchodzi dopiero po rozkruszeniu kwiatostanu: paliwowa, ostra, wyraźnie „dieslowa”, dziedziczona po linii Citral Glue. W smaku po waporyzacji kolejność się odwraca w czasie: cytrus i kwiaty wychodzą wcześniej, nuta paliwowa pojawia się w drugiej kolejności i jest łagodniejsza niż w samym zapachu.

Antocyjany, czyli skąd bierze się fiolet

Najbardziej charakterystyczną cechą morfologiczną tej linii są fioletowe przebarwienia przylistków, wyciągnięte ze strony Forbidden Fruit. Odpowiadają za nie antocyjany — rozpuszczalne w wodzie barwniki z grupy flawonoidów, gromadzone w wakuolach komórek skórki. Te same związki nadają barwę borówkom, czerwonej kapuście i jesiennym liściom klonu, a ich odcień zależy od odczynu soku komórkowego: w środowisku kwaśnym przesuwa się ku czerwieni, w obojętnym ku fioletowi i granatowi.

Zdolność do ich wytwarzania jest cechą dziedziczoną — roślina albo ma odpowiednie warianty genów, albo nie zabarwi się w żadnych warunkach. Warunki decydują natomiast o tym, czy barwa stanie się widoczna: przy niższych temperaturach nocnych zielony chlorofil rozkłada się szybciej, niż jest odtwarzany, i przestaje maskować barwnik, który był tam wcześniej. Fiolet nie tyle się więc pojawia, ile odsłania.

Poza tym roślina rośnie w pokroju umiarkowanie rozłożystym, o międzywęźlach średniej długości i liściu dłoniastym z siedmiu do dziewięciu listków o pośredniej szerokości — dziedzictwo obu stron rodowodu naraz. Kwiatostany osadzone są w regularnych piętrach wzdłuż pędu, a znamiona słupków są pomarańczowe i tworzą duży kontrast z ciemniejszą zielenią i fioletem przylistków. Fenotypy tej linii różnią się przede wszystkim intensywnością wybarwienia i proporcją warstwy kwiatowej do paliwowej w zapachu.

Nazwa, wersje V2 i BX — pytania o Lilac Diesel

Skąd wzięła się nazwa Lilac Diesel?

Z profilu zapachowego. „Lilac” to bez lilak — odmiana ma nietypową dla konopi warstwę kwiatową i lawendową. „Diesel” odnosi się do paliwowej nuty, którą wnosi Citral Glue, pochodna Gorilla Glue #4. Nazwa jest więc w całości opisowa, co odróżnia ją od większości nazw z tego okresu.

Czym różnią się wersje V2 i BX?

To kolejne pokolenia selekcji z tej samej hodowli. BX oznacza krzyżowanie wsteczne z jednym z rodziców, stosowane do utrwalenia konkretnej cechy. Materiał z różnych odsłon linii może się różnić mimo tej samej nazwy handlowej — i jest to jeden z częstszych powodów rozbieżnych opisów tej samej odmiany.

Czy Lilac Diesel to odmiana sativa czy indica?

To hybryda o przewadze sativy, zwykle podawana jako ok. 60/40. Podział ten opisuje pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki wpływa ona na organizm.

Nota redakcyjna

Rodowody odmian z hodowli komercyjnych opierają się na deklaracjach hodowców, a nie na dokumentacji genetycznej; czteroliniowy zapis rodowodu podajemy za materiałami Ethos Genetics. Rok wprowadzenia jest przybliżony. Dane o zawartości kannabinoidów i terpenów pochodzą z oznaczeń producentów i różnią się między partiami. Opis mechanizmu powstawania barwy antocyjanowej podajemy za piśmiennictwem botanicznym, nie za materiałami hodowlanymi.

Zestawienie ma charakter informacyjny i encyklopedyczny. Nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania.