Cherry Pie, znana też jako Cherry Kush, to odmiana z początku lat dwutysięcznych, od której wzięła początek cała rodzina nazw z członem „Pie” — a przez Wedding Cake także spora część współczesnej gałęzi deserowej. Jej znaczenie jest dziś większe jako ogniwa rodowodów niż jako samodzielnej pozycji katalogu.
Cherry Pie w pigułce
| Cecha | Szczegóły |
|---|---|
| Nazwy w obiegu | Cherry Pie · Cherry Kush |
| Rodowód | Granddaddy Purple × Durban Poison |
| Typ | hybryda z lekką przewagą indiki (ok. 60/40) |
| Terpen dominujący | mircen |
Człon, który stał się konwencją
Cherry Pie zapoczątkowała sposób nazywania, w którym człon Pie zapowiada profil kremowo-wypiekowy z owocowym nadzieniem. Konwencja okazała się trwalsza od samej odmiany:
- Grape Pie — Cherry Pie × Grape Stomper, rodzic Sundae Driver,
- Wedding Pie — łącząca konwencję „Pie” z gałęzią „Wedding”,
- Georgia Pie — nawiązująca do konwencji bez Cherry Pie w rodowodzie.
Ostatni przykład jest tu najważniejszy: człon nazwy przestał w pewnym momencie oznaczać pokrewieństwo, a zaczął oznaczać sam kierunek profilu. Wiśniowy człon powraca zresztą także w odmianach z zupełnie innych gałęzi — Frosted Cherry Cookies i Lemon Cherry Gelato.
Osobno Cherry Pie weszła w rodowód Wedding Cake, a przez nią w całą gałąź „Wedding” — opisaną przy Wedding Pie.
Rodowód, który wygląda znajomo
Cherry Pie to krzyżówka Granddaddy Purple z Durban Poison — i ten sam południowoafrykański składnik ma jeszcze jedna słynna odmiana: Girl Scout Cookies wywodzi się z OG Kush skrzyżowanego właśnie z linią Durban.
Durban Poison to landrace z prowincji KwaZulu-Natal, sprowadzony do Stanów Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych i tam selekcjonowany. W kalifornijskiej hodowli okazał się materiałem wyjątkowo użytecznym: wnosił słodko-anyżowy profil i wąskie, długie listki, nie rozbijając przy tym budowy kwiatostanu odziedziczonej po stronie indycznej. Stąd jego obecność u źródeł dwóch najważniejszych rodzin współczesnego katalogu.
Granddaddy Purple — krzyżówka Purple Urkle z Big Bud, wyprowadzona przez Kena Estesa w rejonie Zatoki San Francisco na początku lat dwutysięcznych — wnosi winogronową słodycz, masywny kwiatostan i przebarwienia. Ta sama linia stoi za Purple Punch.
Autorstwo samej Cherry Pie nie zostało ustalone. W obiegu funkcjonuje też nazwa Cherry Kush, przy czym pod tym oznaczeniem opisywano niekiedy inną linię — to jeden z powodów, dla których rodowody z tego okresu bywają sprzeczne.
Barwa, listki i znamiona
Pokrój jest pośredni, z lekką przewagą cech odziedziczonych po stronie indycznej: międzywęźla umiarkowanie krótkie, pędy boczne wyraźnie zaznaczone. Ulistnienie zdradza za to obie strony rodowodu — w dolnych piętrach listki bywają szerokie i zachodzące na siebie, wyżej węższe i wyraźnie wydłużone, co jest śladem po Durban Poison.
Najbardziej rozpoznawalna jest barwa. Zielona tkanka przechodzi miejscami w fiolet, a odpowiadają za to antocyjany odziedziczone po Granddaddy Purple — barwniki z tej samej grupy co w borówkach i bakłażanie. Ich synteza nasila się przy niskiej temperaturze, więc dwie rośliny o identycznym genotypie potrafią różnić się kolorem: jedna pozostaje zielona, druga fioletowieje na całym piętrze szczytowym. Barwa nie jest tu więc wskaźnikiem czegokolwiek poza warunkami, w jakich roślina rosła.
Znamiona słupków są liczne i pomarańczowe, wyraźnie odcinające się od ciemniejszej tkanki przylistków — cecha, którą przy rozpoznawaniu odmiany wymienia się najczęściej zaraz po kolorze.
Profil terpenowy, aromat i smak
Profil prowadzi mircen — najpowszechniejszy terpen konopny, o zapachu ziemistym i lekko piżmowym, obecny również w chmielu, tymianku i liściu laurowym. Obok niego stoją kariofilen (pieprz czarny), limonen (skórka cytryny) i humulen (szyszki chmielu).
Zapach jest wiśniowo-owocowy ze słodyczą i ziemistym spodem, z pieprznym akcentem. Nuta wiśniowa jest miękka i „gotowana”, bliższa nadzieniu niż świeżemu owocowi — i to ona dała nazwę całej rodzinie.
Po rozkruszeniu ziemistość wysuwa się na pierwszy plan; w smaku po waporyzacji owocowość wraca w końcówce.
Najczęstsze pytania
Z czego powstała Cherry Pie?
Ze skrzyżowania Granddaddy Purple z Durban Poison — południowoafrykańskim landrace’em o słodko-anyżowym profilu i wąskich listkach.
Dlaczego Durban Poison pojawia się u źródeł tylu rodzin?
Bo w kalifornijskiej hodowli okazał się materiałem wyjątkowo wdzięcznym do krzyżowania: wnosił wyrazisty profil zapachowy, nie rozbijając budowy kwiatostanu odziedziczonej po stronie indycznej.
Skąd bierze się fioletowa barwa?
Z antocyjanów odziedziczonych po Granddaddy Purple. Ich synteza zależy od temperatury, więc ta sama odmiana bywa zielona albo fioletowa bez żadnej różnicy genetycznej.
Które odmiany wywodzą się z Cherry Pie?
Grape Pie i cała rodzina „Pie”, a przez Wedding Cake — także gałąź „Wedding”.
Nota redakcyjna
Rodowód opiera się na relacjach środowiskowych, nie na dokumentacji genetycznej; autorstwo odmiany nie zostało ustalone, a nazwa Cherry Kush bywa odnoszona do innej linii. Podział na indicę i sativę opisuje pochodzenie hodowlane rośliny, a nie sposób, w jaki wpływa ona na organizm.
Zestawienie ma charakter informacyjny i encyklopedyczny. Nie stanowi porady medycznej ani zachęty do stosowania.
Rodowód — 4 pokolenia wstecz
8 linii · 5 źródeł miejscowychDiagram rozpisuje samo pochodzenie hodowlane. Prowadzi wyłącznie w górę, do przodków — nie pokazuje odmian pokrewnych ani wyhodowanych z tej linii.
-
Cherry Pie
- Granddaddy Purple
- Purple Urkle
- Big Bud
- Afghaniodmiany miejscowe Hindukuszu (Afganistan, płn. Pakistan)
- Skunk #1linia afgańska
- Colombian Goldpopulacja z Sierra Nevada de Santa Marta (Kolumbia)
- Acapulco Goldpopulacja z regionu Guerrero, okolice Acapulco (Meksyk)
- Durban Poisonlandrace z okolic Durbanu (Republika Południowej Afryki)
- Granddaddy Purple
Kursywą — populacja miejscowa, nie linia hodowlana.


Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.