Blue Widow

Blue Widow to jedna z niewielu nazw w katalogu, która mówi prawdę o rodowodzie. Oba jej człony wskazują rodzica, a oboje rodzice mają u nas własne hasła. Kłopot jest gdzie indziej. Dokładnie ta sama para rodziców krąży po rynku pod co najmniej pięcioma innymi nazwami.

Blue Widow w skrócie

Człon nazwy, który naprawdę wskazuje rodzica

W katalogu odmian człon „Blue” bywa mylący. Często dziedziczy się go jako nazwę, a nie jako gen.

Tutaj jest inaczej. Blueberry to bezpośredni rodzic, a nie odległy przodek.

Drugi człon działa tak samo. White Widow stoi po drugiej stronie skrzyżowania.

Nazwa jest więc czytelna do końca. Rozkłada się na dwoje rodziców i nic nie zostaje.

Takich nazw jest w katalogu mniej, niż mogłoby się wydawać. Częściej człon nazwy przechodzi przez trzy pokolenia i traci związek z rodowodem.

Blueberry ma u nas więcej dzieci i przy części z nich jest tak samo czytelnie. Dobrym przykładem jest Blue Dream.

Jedna krzyżówka, co najmniej pięć nazw

Połączenie Blueberry z White Widow wykonano niezależnie w kilku hodowlach.

Efekt sprzedawany jest jako Blue Widow, Berry White, White Berry, Blue Venom i Blueberry Widow. Dwie pierwsze nazwy to zresztą te same słowa w odwrotnej kolejności.

Nie znaczy to, że pod każdą z nich rośnie ta sama roślina. Każda hodowla wybierała inne rośliny z własnego wysiewu.

Znaczy natomiast, że porównywanie ich po nazwie jest bez sensu. Wspólny jest przepis, a nie wynik.

Ten mechanizm opisujemy w katalogu regularnie. Zwykle idzie w drugą stronę: jedna roślina pod wieloma nazwami handlowymi. Tutaj jest odwrotnie — jeden przepis powtórzony przez kilku hodowców.

Rodzice opisani nietypowo szczegółowo

Przy większości krzyżówek podaje się same nazwy odmian. Przy tej jedno źródło idzie dalej.

Opisuje matkę jako roślinę White Widow pochodzącą z Kolumbii Brytyjskiej. Ojca podaje jako męski egzemplarz Blueberry oznaczony jako Aloha.

Takiego szczegółu nie powtarza żadne inne źródło. Sam hodowca też go nie podaje.

Traktujemy to więc jako pojedynczą relację. Warto ją jednak odnotować, bo dotyczy konkretnych roślin, a nie samych nazw odmian.

Hodowca podaje równowagę, rynek przewagę

Strona hodowcy jest w tej sprawie jednoznaczna. Podaje 50 procent indiki i 50 procent sativy.

Sprzedawcy piszą co innego. Jeden podaje 40 procent indiki i 60 sativy, a w tym samym tekście opisuje roślinę jako ciążącą ku indice.

Duże zestawienia odmian idą jeszcze inną drogą. Klasyfikują ją po prostu jako odmianę z przewagą indiki, bez liczby.

Rozjazd jest ciekawy, bo wszystkie te opisy powołują się na tego samego hodowcę. Liczba zmienia się po drodze, a źródło pozostaje to samo.

Trzymamy się deklaracji hodowcy. To jedyna liczba, która ma podpis.

Liczby, które rozjeżdżają się przy jednej odmianie

Podobny rozjazd widać we wszystkich pozostałych parametrach.

Czas kwitnienia hodowca podaje jako 50–55 dni. Jeden sprzedawca pisze o ośmiu do dziewięciu tygodniach, czyli o 56–63 dniach. Inny podaje około 52 dni.

Plon w uprawie zamkniętej ma według hodowcy wynosić 525 gramów z metra kwadratowego. Dwa inne opisy podają 450 gramów.

Wysokość na zewnątrz to według hodowcy około trzech metrów. Sprzedawca pisze o ponad dwóch, a w uprawie zamkniętej o około 120 centymetrach.

Żadna z tych liczb nie jest wynikiem pomiaru. To deklaracje, a te bywają zaokrąglane w stronę, która lepiej wygląda.

Fiolet, który pojawia się tylko w chłodzie

Kwiatostany są duże i zielone, a przy niższych temperaturach nabierają jasnofioletowego odcienia.

Odpowiadają za to antocyjany, czyli barwniki dające fiolet i bordo — te same, co w jagodach i czerwonej kapuście.

Barwa nie jest więc cechą stałą. Ta sama roślina bywa zielona i bywa fioletowa, zależnie od przebiegu jesieni.

Znamiona, czyli cienkie włoski wyrastające z kwiatów i łapiące pyłek, opisywane są jako jasnobrązowe.

Uprawiający zgodnie opisują tę linię jako odporną na szkodniki i choroby. To jedna z niewielu cech, co do których panuje zgoda.

Zapach: dwie strony rodowodu słychać osobno

Opisy woni układają się w dwie warstwy i każda pochodzi od innego rodzica.

Warstwa owocowa to słodkie jagody z kwaśnym cytrusem. Ta strona idzie od Blueberry.

Warstwa druga jest ostrzejsza. Składa się z igliwia, drewna i ziemi.

Hodowca opisuje całość jako intensywnie słodką z kwaśnym akcentem. Zestawienia zewnętrzne dokładają nutę sosnową, której hodowca nie wymienia.

Oznaczenia terpenowego dla tej odmiany nie znaleźliśmy. Wszystkie powyższe opisy są sensoryczne, a nie laboratoryjne.

Co raportują użytkownicy

To, co niżej, nie jest naszą oceną odmiany. To zestawienie relacji zebranych poza naszą redakcją.

W opisach wracają cztery określenia: dobry nastrój, skupienie, uniesienie i rozluźnienie ciała.

Część relacji mówi o działaniu pobudzającym, część o odprężeniu. Ten sam tekst potrafi wymienić oba naraz.

Nie ma badań klinicznych, które by to rozstrzygały. Relacje pochodzą od osób, które same je zgłosiły, a reakcje bywają indywidualne.

Dochodzi do tego kłopot z nazwą. Skoro ten sam przepis wykonało kilka hodowli, część osób opisywała roślinę z zupełnie innego wysiewu.

Działania niepożądane i ryzyka

Ta sama grupa opisuje też odczucia nieprzyjemne.

Najczęściej wracają suchość w ustach i suchość oczu. To dwa objawy wymieniane przy niemal każdej odmianie.

Rzadziej pojawiają się zawroty głowy i niepokój. Niepokój jest tu odczuciem odwrotnym do rozluźnienia, o którym pisze inna część tych samych osób.

Konopie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Osobną grupą ryzyka są osoby poniżej 25. roku życia, u których mózg wciąż się rozwija — literatura wskazuje w tej grupie wyższe ryzyko następstw psychicznych. Znaczenie mają również interakcje z przyjmowanymi lekami.

Nota redakcyjna

Rodowód Blueberry razy White Widow podaje sam hodowca i powtarzają go zgodnie wszystkie znane nam źródła. To rzadki przypadek, w którym nie ma czego prostować.

Szczegółowy opis rodziców, z matką z Kolumbii Brytyjskiej i ojcem oznaczonym jako Aloha, pochodzi z jednego źródła. Nie ma drugiego potwierdzenia.

Deklaracje udziału indiki, czasu kwitnienia, plonu i wysokości są rozbieżne, więc podajemy zakresy i wskazujemy, kto podaje którą liczbę.

Hodowca wymienia przy tej odmianie dwie nagrody z konkursów zagranicznych. Nie znaleźliśmy dla nich potwierdzenia poza jego własnymi materiałami, więc ich nie podajemy.

Nazwy Berry White, White Berry, Blue Venom i Blueberry Widow traktujemy jako osobne wykonania tego samego skrzyżowania, a nie jako warianty zapisu jednej odmiany.

Opisy odczuć pochodzą z relacji zebranych poza naszą redakcją. Podajemy je jako materiał informacyjny, a nie jako ustalenie ani zalecenie.